Coast to Coast: Brent Miller van Horizon Project over de Poolshift inclusief videos

Zoals al eerder gezegd, worden we overstroomd door informatie de laatste tijd. Zo ook dit interview op Coast to Coast met Brent Miller van Horizon Project. Brent Miller is een ex remote-viewer, iemand die in de toekomst keek in geheime regeringsprojecten. Brent heeft met anderen Project Horizon opgericht, met als doel om volledig wetenschappelijk onderbouwd naar de eindtijd te kijken. Hij heeft daartoe een team van topwetenschappers bijeen geraapt die al jaren bezig zijn om te kijken naar de aarde veranderingen, klimaatveranderingen, veranderingen in ons zonnestelsel enzovoorts. Met als doel om te kijken waar het heen gaat. Zijn conclusie is heel in het kort dat ons zonnestelsel zeer binnenkort in de galactische equator duikt. Die galactische equator is een dunne schijf van gravitatie en straling uitgestoten door het zeer snel draaiende zwarte gat in het centrum van onze melkweg. Ons zonnestelsel reist door het heelal en gaat als het ware op en neer, waardoor het elke 26.000 jaar in deze galactische equator komt, met verwoestende effecten voor ons zonnestelsel en onze aarde. Enfin, in het onderstaande interview hoor je meer. Project Horizon is trouwens weer zo’n website die alleen maar de DVDs wil verkopen, en zijn informatie dus niet gratis deelt. Dus hoe begaan deze Brent Miller ook lijkt, houdt dat in gedachten.



Naast die wetenschappelijke conclusie is Project Horizon ook aan de gang gegaan met het kijken naar alle voorspellingen en overlevering die naar deze tijd wijst. Uiteraard komt daar uit rollen dat deze tijd, eind 2012/begin 2013 De Tijd is waar alle voorspellingen het over eens zijn.

Bekijk nog meer audio- en videomateriaal op: Goto2012.nl

Ons zonnestelsel maakt grote veranderingen door

Wetenschappers zien plotselinge veranderingen in ons zonnestelsel, terwijl de Aarde wordt uitgelijnd met het centrum van de Melkweg. Welke veranderingen zijn precies zichtbaar bij de planeten in ons eigen zonnestelsel?

De wetenschap heeft recentelijk significante veranderingen vastgesteld bij alle planeten in ons zonnestelsel. De studie naar ons zonnestelsel is in korte tijd een groot onderzoeksveld geworden. De meest opzienbarende veranderingen worden op een rij gezet.

De Zon

De zonneactiviteit neemt toe en de Zon stoot steeds meer hoogenergetische deeltjes uit.
Het magnetisch veld van de Zon is meer dan 230 procent sterker dan aan het begin van de 20e eeuw. De energetische activiteit van de Zon is sterk toegenomen wat veel interessant beeldmateriaal oplevert. Voorspellingen door de NASA brengen het ruimteagentschap steeds meer in verlegenheid.

Venus

Plotselinge fysieke, chemische en optische veranderingen zijn geobserveerd op Venus: een inversie van donkere en lichte plekken is voor het eerst gedetecteerd alsmede een sterke afname van zwavelhoudende gassen in de atmosfeer.
Venus gloeit nu in het donker. De totale helderheid van de planeet is sterk toegenomen. Een plotselinge heldere vlek in het wolkendek van Venus heeft wetenschappers voor een raadsel gesteld. De heldere vlek werd voor het eerst waargenomen door amateurastronoom Frank Melillo. Het is niet de eerste keer dat een dergelijke heldere vlek wordt aangetroffen op onze buurplaneet.

Aarde

Aan het begin van de jaren zestig werd het oppervlak van de Aarde 4 tot 6 procent schemeriger. Tegen 1994 begon het aardoppervlak juist lichter te worden.
Wat wetenschappers nog altijd niet hebben kunnen verklaren is dat de Aarde voor 1997 eivormig was en daarna meer de vorm van een meloen begon aan te nemen. Het gebied rond de polen was eerst langgerekt maar werd na 1997 afgevlakt.

Mars

In slechts een jaar tijd smolten de ijskappen op Mars wat als gevolg had dat er op grote schaal veranderingen aan het oppervlak en in de atmosfeer hebben plaatsgevonden.
Sinds 1997 is de dichtheid van de atmosfeer van Mars toegenomen met meer dan 200 procent. In 1997 verloor de Mars Observer één van haar spiegels waardoor het gevaarte neertstortte. Dit gebeurde omdat de atmosfeer meer dan twee keer zo dik was dan wetenschappers van de NASA hadden berekend.
De kwaliteit van de biosfeer op Mars is significant verbeterd. Rond de evenaar vormen zich wolken en neemt het ozongehalte sterk toe.

Jupiter

Jupiter is dusdanig geënergetiseerd dat de planeet wordt omringd door een zichtbare fonkelende buis van energie in de vorm van een donut. Deze buis, beter bekend als een ‘flux tube’, verbindt de planeet met haar maan Io en gloeit in het donker.
Veranderingen zijn waargenomen in de aurora-emissies op Jupiter. Kleine aurora’s buiten de emissieringen zijn verbonden met de vulkanische maan Io.
De omvang van het magnetische veld van Jupiter is sinds 1992 meer dan verdubbeld.

Saturnus

De poolgebieden van Saturnus lichten steeds meer op en daarnaast wordt het magnetische veld van de planeet steeds krachtiger.
Tussen 1980 en 1996 nam de snelheid van de rotatie van de wolken rond de evenaar van Saturnus af met 58,2 procent. Dit was onverwachts en zorgde voor drastische veranderingen in het weer op de planeet.
Daarnaast blijven de hexagonale patronen rond de polen van Saturnus nog altijd een mysterie...





Uranus

In 1999 verschenen verschillende artikelen dat Uranus getroffen zou zijn door krachtige stormen, waardoor het plots een dynamische wereld was geworden met de helderste wolken in het buitenste deel van ons zonnestelsel.
Aan de hand van waarnemingen door Voyager II denken wetenschappers dat recentelijk magnetische poolverschuivingen hebben plaatsgevonden op Uranus en Neptunus. De magnetische pool zou op Uranus 60 graden zijn verschoven en op Neptunus 50 graden.

Neptunus

Sinds 1996 is de helderheid van Neptunus in infrarood licht toegenomen met meer dan 40 procent. Daarnaast zijn diverse delen van het oppervlak meer dan 100 procent toegenomen in helderheid.
De maan Triton werd geconfronteerd met een enorme toename in atmosferische druk en temperatuur.





Pluto

Rond september 2002 was de atmosferische druk op Pluto 300 procent hoger in vergelijking met 14 jaar eerder. Daarnaast is de planeet opmerkelijk donkerder geworden.




Bron: Dutchamazingnewsblog.wordpress.com via Eindtijdnieuws.blogspot.nl

Naderen we eindelijk onze nieuwe werkelijkheid?

Het is onder ruimte fanatici algemeen bekend dat ons zonnestelsel een onzichtbare bubbel vormt. De reden dat deze bubbel niet te zien is, is dat het geen licht uitstraalt. Het vaartuig van de ruimtevaartorganisatie NASA, wiens naam voluit Interstellar Boundary Explorer ofwel IBEX is. Heeft in 2009 ons gehele zonnestelsel in kaart gebracht. Uit onderzoek naar deze gegevens is gebleken dat ons zonnestelsel zich langzamer door het universum beweegt dan eerder werd gedacht. Uit observatie van andere zonnestelsels is gebleken dat ze een soort van boeggolf creëren omdat ze een grotere dichtheid hebben dan de ruimte waar ze doorheen reizen en een dusdanige snelheid hebben dat de weerstand zichtbaar is.

hieronder een afbeelding van het sterrenstelsel Mira, dat wel zo'n boeg golf produceert.



Dit is op zich best interessant nieuws, maar wat ook uit het onderzoek is gebleken is dat we nu nog langzamer om onze Melkweg heen draaien omdat we in een gedeelte van de ruimte zijn gekomen dat een grotere dichtheid heeft dan waar we in 2009 waren. Of dit een voorproefje is van een omgeving met een nog grotere dichtheid weet ik niet. Er wordt beweerd dat dit gebied 30 lichtjaren groot is, maar ik kan me voorstellen dat er fluctuaties in dichtheid kunnen bestaan of zelfs dat ze niet eens zover vooruit kunnen kijken.

Al jaren wordt er in channelings voorspeld dat we door een ander gebied van de ruimte zullen gaan, waar een andere dichtheid zorgt voor het veranderen van onze werkelijkheid. Ook wordt er gezegd dat voordat we die periode in gaan, onze zon of de aarde eerst in dat gebied verdwijnt waardoor we 3 dagen van duisternis kunnen verwachten omdat de zonnestralen ons dan niet kunnen bereiken.
In het officiële artikel van de NASA wordt hier natuurlijk met geen woord over gesproken, maar waar wel steeds meer over gesproken wordt via allerlei officiële kanalen en zelfs in de mainstream media, is het bestaan van een extra planeet of bruine dwerg ster. Nu nog alleen te begrijpen voor mensen die zich al jaren bezig houden met de komst van een niburu of planeet X. Het zou zomaar eens allemaal waar kunnen blijken te zijn.

Het begint er op te lijken dat we de dagen van speculeren achter ons gaan laten, en dat het onvermijdelijke de leugen gaat inhalen. Ik verheug me er alvast op, en denk dat het niet lang meer kan duren.
Auteur: Daniel

 Bron: Earthwatcher.nl

De Aarde wordt een Ster

In de onderstaande video komt alles tezamen, de boodschappen van David Wilcock, George Kavalissas en Pane Andov. Als de energie van het centrum van onze melkweg de Zon raakt, wordt de Zon een Rode Reus. Daardoor komt de zon zo dicht bij de Aarde dat de Aarde ontbrand en een Ster wordt! En dát is de ascentie van de Aarde. En tegelijk onze ascentie omdat we de 3D gaan loslaten en verder kunnen gaan. 21 December gaat het gebeuren, dan wordt de Zon geraakt door de energie. En 21-28 maart volgend jaar wordt de Aarde een Ster. De video waarschuwt ons voor de komende tijd, tussen maart en juni zullen we al van alles gaan merken. Dan stopt het normale leven en is het niet meer te verbergen. De onderstaande video is gemaakt door een anonieme boodschapper:



Bron: Goto2012.nl