Eerst geloven dan zien

Ik ben opgevoed door de ‘eerst zien, dan geloven’-generatie. Mijn goede vader was een harde wetenschapper die mijn spirituele zoektocht niet erg kon waarderen. Voor hem telden alleen de feiten: zwart was zwart en wit was wit. Veel mensen denken zo. En waarom ook niet? Het logische, wetenschappelijk denken heeft de afgelopen eeuwen zoveel moois opgeleverd, dat het niet vreemd is dat velen deze manier van denken als de enige waarheid zijn gaan beschouwen. Niet iedereen heeft het in de gaten, maar daarmee is de wetenschap een nieuwe religie geworden. Ze is de maatlat waarlangs alles wordt gemeten, de toetssteen van onze normen en waarden. Ze is het heersende paradigma. Er zijn ook andere paradigma’s. In sommige culturen geldt bijvoorbeeld: ‘eerst geloven, dan zien’. Op een evenement van Ode sprak onlangs de Amerikaanse sjamaandeskundige Alberto Villoldo. Hij vertelde dat de wereld die wij bovennatuurlijk noemen – de spirituele of mystieke dimensie – voor de indianen in de Amazone en Peru helemaal niet bovennatuurlijk is. Voor hen is die wereld net zo reëel als een stuk pizza. Sjamanen begrijpen ook helemaal niet waarom wij het internet nodig hebben: dat is er toch allang? Contact met voorouders, spirit en totemdieren is aan de orde van de dag. Het idee dat je daar een computer nodig zou hebben om in contact te komen met andere mensen ver weg, is voor hen redelijk absurd en vooral onhandig. Een ander paradigma. Deze indianen ervaren de ‘bovennatuurlijke wereld’ als natuurlijk. Ze twijfelen niet aan het bestaan ervan en staan daarmee open voor de ervaring. Ze ‘zien’ de geesteswereld en ze ‘zien’ subtiele energieën. Ze zien het, omdat ze erin geloven.

Blijkbaar bepaalt je geloofsovertuiging voor een belangrijk deel wat je als mens ervaart. En aangezien de meeste mensen niet verder kijken dan het heersende paradigma, zien zij ook allemaal hetzelfde en houden dat beeld samen in stand. Misschien gaat het nog verder. Misschien bestaat iets pas wanneer je erin gelooft. Misschien bestaan atomen pas sinds wij erin zijn gaan geloven. Misschien werd de aarde pas rond toen we daarin gingen geloven. Misschien is de aarde voor een heleboel mensen nog steeds plat. Einstein vroeg al eens of de maan eigenlijk wel bestaat als je er niet naar kijkt. De wereld is zoals je hem ziet en de wereld wordt zoals wij denken dat die zal worden. Auto’s konden pas ontstaan toen wij (of Henry Ford eigenlijk) er in gingen geloven. Mannen liepen pas op de maan toen John F. Kennedy erin geloofde. Als het waar is dat alles waarin wij geloven reëel wordt, en als het waar is dat we alles kunnen geloven wat we willen, dan kunnen we dus ook alles creëren wat we willen. We hoeven er alleen maar – en liefst zo massaal mogelijk – in te geloven. Waar zullen we in geloven? Vanuit welk paradigma zullen we leven? Wat sluiten we uit, wat laten we toe? Wie sluiten we uit, wie laten we toe? We kunnen onze wereld zo groot maken als we maar willen, we hoeven er alleen maar in te geloven. En onthoudt: the sky is not the limit.

Bron: Wereldgeheimen.nl

Verschuivende paradigma's

(Want to know USA - Vertaling Pauline Fransen voor Earth Matters) De wijsheid en het begrip van onze goddelijke essentie is als een lichtbaken dat ons naar binnen wenkt naar een immer intensere connectie met alles om ons heen. Maar liever dan naar binnen te kijken, kijken de meesten in deze wereld bij voorkeur naar buiten voor goddelijke wijsheid, waardoor ze een afhankelijkheid van een veelomvattende hiërarchie bevestigen, die zich uitstrekt tussen het individuele en het Goddelijke. In al onze omzwervingen weg van het Goddelijke heeft de mensheid zijn aantrekkelijkste elementen verborgen door een voortdurend geloof in de beperkingen die voortkomen uit het controlerende mechanisme van deze hierarchie.

Het Goddelijke danst buiten de beperkingen van iedere hiërarchische structuur. Het is compleet in zichzelf, en heeft als enige doel om de collectieve potentie van al het leven in het universum te laten zien. Het is het archetype van perfectie. Het is de standaard drager van aangeboren ontwerp en ultieme lot van iedere ziel. De essentie van het Goddelijke reikt voorbij enig mentaal ontstaan, toch heeft de mensheid de neiging om terug te grijpen op de beperkende taal van het hiërarchische paradigma om het te definiëren en te begrijpen.

Het Hiërarchische Paradigma: Op zoek naar verbanden en heelheid

Wanneer mensen zich niet bewust zijn van hun innerlijke wijsheid en heelheid, hebben ze de neiging om ordening en vastigheid te zoeken buiten zichzelf. Onzeker over hun plaats in hiërarchische orde van de wereld, definiëren zij zichzelf op basis van hun onzekerheden. Individuën worden zo slechts stukjes van hun heelheid en zoals glazen scherven van een mooie vaas, hebben ze maar weinig gemeen met hun gezamelijke schoonheid. Binnen de hiërarchie hebben velen in hoge machtsposities gebruik gemaakt van onze collectieve onzekerheden in pogingen om de ontwikkeling van de gehele mensheid te sturen. Zij hebben het directe verband tussen het individuele en het Goddelijke verborgen met een variatie aan middelen ontworpen om te bemiddelen tussen onze innerlijke essentie en onze goddelijke bron.

Ieder individu kan zichzelf leren kennen als vrij van alle vormen van hiërarchische controle. Hiermee wordt niet bedoeld dat we anderen niet moeten vertrouwen of vriendschaps- of gemeenschapsbanden met hen moeten aangaan. Het is enkele een herinnering dat relatieve waarheid altijd verschuift in de handen van hen die controle willen. En zelfs als de motieven van hun controlerende gedrag van goede wil zijn, dan is het nog een vorm van controle. Wanneer de onthullers van "waarheid" binnen de hiërarchie informatie achterhouden en onderdrukken, positioneren zij gewoonlijk zichzelf om macht te behouden of meer macht te verwerven in plaats van dat zij krachtig zijn willen verspreiden onder allen.

Het verlangen naar verbinding en heelheid is een brandstof die ons aanspoort om het hiërarchische paradigma te zoeken en te onderzoeken. Dit innerlijk verlangen voorziet ons van onze motivatie om hulp te zoeken en sturing van een speciale groep binnen de hiërarchie, en zodoende, een gevoel van bijhoren en verbinding te cultiveren. Verder, het hiërarchisch paradigma is een fase waarin we een gevoel van verbinding met een of andere grote, allesomvattende visie ontwikkelen. Daarom koestert de hiërarchie profeten die wijzen in richting van een grotere visie.

Spirituele leiders zijn in staat om diep onder de oppervlakte van de realiteit van het leven te kijken en te ervaren hoe ingewikkeld verbonden iedere levensvorm is, en hoe het composiet van al het leven onmeetbaar intelligent is. Deze visionaire leiders kunnen dus de realiteit interpreteren door hun persoonlijke vaardigheden om waar te nemen en uitdrukking te geven aan de dimensionale diepte en grenzeloze intelligentie van het leven. Toch is niemand in staat om de volledige dimensionale diepte en breedte van het leven te omschrijven met de middelen van taal. Ze kunnen slechts, ten hoogste, hun interpretatie of hun ervaringen omschrijven.

In werkelijkheid zijn wij allen in staat om onder de oppervlakte van de realiteit van het leven te kijken en een unieke visie op het universum te ervaren. We hebben alleen tijd nodig en een intentie om onze eigen interpretaties te ontwikkelen.En dit is precies wat vele grote spirituele leiders hebben onderwezen. De diepere essentie van het leven is niet een absolute die ervaren kan worden door een selecte groep, maar een ontwikkelende, dynamische intelligentie die zovele gezichten draagt als er levensvormen zijn. Geen enkele groep mensen heeft de exclusieve toegang naar het universum waarin het Goddelijke zichzelf uitdrukt in al zijn grootsheid. De toegang is open en toegankelijke voor allen, want het Goddelijke zit in alle dingen.

Zij die herkend worden als grote profeten hebben ieder een visie van het universum geproduceerd voorbij wat momenteel gedefinieerd wordt door de hiërarchie. Omdat hun interpretaties werden gearticuleerd met gezag en inzicht met diepte, werden zijn het doelwit van discussie onder verschillende groepen in de hiërarchie. Deze discussie creëerde vervolgens een tegenstelling van geloof. Een sympathieke gemeenschap ontstond om de interpretatie van hun leider te verdedigen en uit te breiden, terwijl bestaande groepen het als minderwaardig beschouwden aan voorheen bestaande visies. Iedere keer weer werd de visie van de leider beperkt en gevormd tot een dogma door navolgers die een nieuwe religie of sekte wilden beginnen. Daardoor trok dit aftreksel van een vers inzicht zich stilletjes terug in de handen van de hiërarchie, waar zijn diepere betekennis werd verborgen door het feit dat het was opgenomen in een rigide structuur die het zowel beschermde als bevorderde.

Het transformatieparadigma: Innerlijke wijsheid en begrip

Een nieuw paradigma komt te voorschijn dat een helder verband tussen individueel bewustzijn en de aansprekende onderdelen van het Goddelijke zonder de tussenkomst van een hiërarchie promoot. Dit gebeurt als de fabels en mythes van de geschiedenis naar voren stappen en gezien worden zoals ze oorspronkelijk bedoeld werden. Dit is de tijd wanneer taal getransformeerd wordt tot een nieuwe vorm van communicatie dat door alle hindernissen van controle heen breekt. Persoonlijke transformatie door het wakker worden van innerlijke wijsheid en begrip is de weg naar heelheid.

Het transformatieparadigma wordt geïnitieerd simpelweg door de erkenning dat er in plaats van de afhankelijkheidbevorderende wegen van het hiërarchische paradigma er ook versnelde, onafhankelijke wegen zijn die de hiërachie links laten liggen en naar zelfbestuur leiden. Deze nieuwe wegen leiden naar de goddelijke wijsheid en begrip die in ons allen aanwezig is. Deze wijsheid kan benaderd worden door het beoefenen van drie principes van transformatie: zien van het goddelijke in alles, voeding van het leven, en dankbaarheid. Het toepassen van deze levensprincipes maakt individuen los van de controlerende elementen van de hiërarchie, zo de transformatie-ervaring initiërend.

Zoals er relative waarheden zijn, zijn er ook relative vrijheden. Als individuen door het hiërarchische proces bewegen, ontvangen zij een steeds sterker wordend gevoel van vrijheid, maar externe krachten blijven controle uitoefenen door beperkende taal, beperkte geloofsystemen en meer. Deze controlerende invloeden leiden tot een voortdurend leunen op de hiërarchie als het zonder stoppen probeert om ons een gevoel van ongelijkheid op te leggen. De onderliggende vergelijking van het hiërarchische paradigma is: individu + hiërarchie = Godconnectie. In het geval van persoonlijke transformatie is het: individu + innerlijke wijsheid en begrip = goddelijke gelijkheid met allen.

Het Syntheseparadigma: Integratie

De tijd is gekomen om het dominante paradigma van de hiërarchie te integreren met het bevrijdende transformatieparadigma. Deze integratie treedt van nature op zodra we de twee paradigma's volledig hebben bestudeerd en een syntheseparadigma ontwikkelen waarin transformatie wordt bereikt door te zoeken naar verband en heelheid door onze eigen innerlijke wijsheid en begrip. Het is deze combinatie van loslaten van afhankelijkheid van de hiërarchie en transformatie van binnenuit die het syntheseparadigma initieert.

Zodra we verantwoordelijkheid hebben genomen voor onze eigen transformatie en integratie, betekent dit niet dat de hiërarchie gemeden en ontweken moet worden. De hiërarchie is behoorlijk goedaardig als een manipulatieve kracht en stelt slechts een belangrijk stadium in de reis naar heelheid voor. Wat nu in gang wordt gezet is de aanvankelijke voorbereiding voor deze paradigmaverschuivingen. Meer precies, deze paradigma's zullen gelijktijdig uitgespeeld worden gedurende de komende jaren. Zoals altijd, zal het de keus van ieder van ons zijn welk paradigma we omarmen op onze reis.

Alle van de hoogste inbeeldingen van de mensheid zijn zich nog niet bewust van onze diepste basis. We hebben gezocht naar de hogere regionen van het gebouw, maar bleven onbekend met het ontwerp van de fundering. Het is op deze plek, bij de kern van het zijn dat het Goddelijke barst met zijn creatieve energie terwijl het gelijktijdig reïntegreert met zijn uitnodiging naar heelheid. Het is op deze plek dat gelijkheid gerealiseerd wordt, niet in de verheven plaatsen van relative waarheid vastgeklonken in de hiërarchie, maar in het diepste deel van het fundamentele plan van de orginele bron en uiteindelijke bestemming van het leven. De oorsprong en lotsbestemming van het bestaan is de toon van gelijkheid in het leven. Luister naar deze toon -- zijn trillingsfrequentie -- en volg hem terug naar de oorsprong waaruit alles is ontstaan en zal weerkeren.

Beschouwen deze worden alleen als symbolen. Voel de waarheid die achter deze woorden staat, en sluit je aan op deze versterkende energie die zich naar je uitstrekt. Weet dat het een toon of trilling heeft -- een resonantie die op je wacht om iedere hoek die je leven om zal slaan. Het is een lichtbaken van het Goddelijke dat zichzelf verzameld in de vorm van taal zodat het je kan sturen naar een plaats waar je de vormloze toon van gelijkheid kunt ervaren -- voorbijgaand aan beperking. Het is de primaire taal van onze goddelijke bron die je de vrijheid geeft om zelf je diepste schoonheid op te wekken in het uitdrukken van de hoogste waarheid.

Bron: Wanttoknow.info via Earth-Matters.nl