Shift of the Ages (Video ENG)

The Shift of the Ages is a dramatic documentary film that reveals the story of the Mayan culture and its sophisticated prophecies of time, as told for the first time by the Grand Elder of the Mayan people, Alejandro Cirilo Perez Oxlaj. Commissioned on behalf of the Maya nation, the Shift of the Ages is the first official discourse to the world from the Mayan Council of Elders, intended to dispel misconceptions and replace them with the positive story about this incredible period of time for humanity. Known as “Wandering Wolf,” Don Alejandro is the elected Grand Elder of the living Maya, former Ambassador in the Guatemalan Government, and mystical Aj Q’ji, or timekeeper of tradition.

The film, shot over the course of seven years and in more than six countries, follows Wandering Wolf from his early days as a shoeshine boy on the streets of Guatemala through his coming of age and acceptance of his spiritual destiny. The Shift of the Ages follows him on an epic quest to recover the Sacred Staff of Authority, an ancient object at the heart of this global awakening and subject of a 500 year old ancestral conflict that ultimately ends in the downfall of Valentin Mejillones, an Aymaran elder in Bolivia who abused the good will of the Mayan people for his own political gain.

The Mayans were superb mathematicians and astronomers who devised one of the most accurate calendars known to man. They speak of a year “zero,” which was thought by some scholars to be 2012. Wandering Wolf explains, however, how the Mayan calendar is cyclical, not linear like that of Westerners who try to interpret it. He teaches us how this “zero” time period is what the Mayans refer to as the “change of the suns,” and clarifies this as a transition process, not a singular day or event. Indigenous wisdom passed down to Wandering Wolf is shared for the first time in a way that expresses the role human consciousness plays in connecting to the universe. We come away assured this is a time of great opportunity to heal ourselves and our planet from wounds of the past.

Set against the backdrop of the end of the Mayan Long Count calendar, the film is a tightly woven tapestry of human drama and cultural history that takes you on an adventure into the heart of the Maya, their ancient spiritual traditions and sophisticated culture. The Shift of the Ages beautifully illustrates the power of the human spirit.



De film is vanaf 21 december gratis te zien via deze link.

Bron: Shiftoftheages.com

Het licht schijnt in de duisternis

Hoe is de weg die voor ons ligt? Ieder van ons zou zich deze vraag moeten stellen en nagaan wat dat voor ons betekend, als individuen en als sociale wezens.

In de donkerste periode van het jaar zijn begrippen zoals licht en duisternis heel actueel en spreken tot ieders verbeelding. De toekomst van de mens en wereld is nog in duister gehuld en als zodanig verbonden met angst en onzekerheid.

Mijn bronnen voor deze boodschap voor 2008 zijn geworden de uitspraken van de Dalai Lama en wat hij tegen ons zegt: ”Door onze onbevreesde gedachten, onze houding en onze vrij handelingen, door het bezit van een open hart en genereuze liefhebbende geest kunnen we veranderingen teweegbrengen. We kunnen het jaar 2008 binnengaan als waarachtige menselijke wezens en wereldburgers, zodat angst en scheidingsmuren tussen mensen wegvallen en we eenheid in verscheidenheid en licht in het duister zien!”

De vraag is niet wat kunnen wij als individu voor het geheel betekenen, de vraag is hoe kunnen we dat doen in het besef dat individuele handelingen en activiteit het geheel beïnvloeden en van de reële mogelijkheden die geboren worden door onze persoonlijke betrokkenheid.

Licht en duisternis zijn universele begrippen en we merken dat veel mensen in onze huidige tijd meer dan ooit verlamd worden door angst en deze angst wordt bijzonder versterkt door de media en de overheid gebruikt als als politiek machtsmiddel. Daarom is het zo ontzettend belangrijk dat we in het duister rondwalend; toch vol vertrouwen beseffen dat het licht altijd sterker is dan de duisternis. In de aanvaarding van het duistere aspect binnen en buiten onszelf ligt ook ingesloten het aanvaarden van de toekomst als ultieme uitdaging.

Wordt angst onze nieuwe cultuurobsessie?

Angst is een autonome en destructieve kracht geworden in de samenleving, die ook de democratie ondermijnt. Het uit de angstcultuur voortvloeiende pessimisme is een destructieve kracht. De toekomst hoeft helemaal niet slechter te zijn dan het heden, maar om dat te zien is er wel een radicale omslag in ons denken nodig en we moeten op een andere manier naar onszelf gaan kijken om dit echt in te zien.

De nadruk in onze cultuur vertolkt door de media, ligt nu veel te veel op de negatieve kanten van het menselijke handelen, dit terwijl mensen toch ook creatieve wezens zijn die heel goed in staat zijn om problemen op te lossen. Die constructieve kant moeten we veel meer naar voren laten komen. Ik was diep onder de indruk van ”An inconvenient truth” van Al Gore en de wetenschappelijke apocalyptische aspecten van het angstsyndroom die in de documentaire worden verkondigd: scheuren in de oppervlakte van de aarde, woestijnvorming, vergiftigen van de afvalhopen, aantasting van de ozonlaag, zure regen, broeikaseffect etc,etc. Het is moeilijk om positief te blijven bij zulke onheilsprofetieën. Nu we het eind van deze eeuw naderen, ziet het menselijke ras als geheel; maar ook ieder afzonderlijke individu zich op zijn levenspad geconfronteerd met een zeer ernstige beproeving en het is goed om je te realiseren dat we moeten kiezen langs welk pad we verder willen reizen. We kunnen verder gaan langs het huidige pad of we kunnen een bewuste beslissing nemen om van dit pad af te stappen naar een nieuw pad dat afgezet is met een nieuwe innerlijke bewustwording. Bewustwording is een positieve energiezone, die we binnenin ons kunnen voortbrengen.

Voor mij was van groot belang om tegenover de mogelijke doemscenario’s van Al Gore de woorden van Rupert Sheldrake te zetten: ‘Van een ding kunnen we zeker zijn: zelfs als alle mensen van de planeet weggevaagd zouden worden, zou de planeet zelf nog niet uitgestorven zijn. Als in Engeland iedereen morgen zou sterven, zou Londen in tien jaar tijd overal weer met gras bedekt zijn….”

Volgens Sheldrake’s holistische visie overschatten we onszelf te zeer als we denken dat wij het lot van de planeet volledig in onze handen hebben, want de regenererende vermogens van de planeet zelf en de mensheid als deelmer daarin, zijn heel groot. In zijn meesterwerk ”A New Science of Life”, zegt Sheldrake: ''laten we opnieuw het heilige in ons leren ontdekken en onze relatie met de aarde als een heilige band herstellen. Op die manier zullen we ook verbinding maken met onze eigen regenererende vermogens”.

In een tijd waarin de macht van de media groter is dan ooit, waarbij haar culturele invloeden steeds doorslaggevender wordt, is het individuele bewustzijn en vertrouwen in je eigen kracht, volgens mij, van essentieel belang. Daarnaast wordt het steeds belangrijker over ruimte en mogelijkheid te beschikken om met anderen van gedachten te kunnen wisselen en samen in alle vrijheid kunnen en mogen reflecteren over de maatschappij.

Het herkennen van het duistere en dat onder ogen willen zien, maakt ons bewust van de manipulatieve machten die achter de schermen van onze zogeheten democratische maatschappij en in de wereldpolitiek schuilen. Deze machten herkennen en ons ervan bewust worden draagt er ertoe bij dat er zoveel mogelijk mensen zullen gaan beseffen hoe belangrijk is om nu wakker te worden.

Het licht schijnt in de duisternis….'

In het kader van licht en duister moet ik denken aan de uitdagende woorden van Linji in zijn ”Klein boek om het licht heen”. Zesendertig korte gedichten over het licht. Nee, niet óver het licht, maar ‘om het licht heen’: de woorden omcirkelen het licht als iets dat zelf niet in woorden te vatten is, maar dat een geheim blijft. Het licht zelf valt buiten het domein van de taal. De taal kan het licht alleen maar benaderen en er naar verwijzen – en dan maar hopen, dat een ander het ook ziet, en herkent, en zegt: ‘O ja…: het licht!’

Hans Andreus begint zijn bundel zo:

‘Ik weet haast niets meer
van alles wat ik eens heb willen zeggen.
Ik wil haast niets meer zeggen.
Alleen iets van het licht’

Op de eerste plaats doet de bekentenis van de dichter over de ontoereikendheid van woorden ten overstaan van die afgrond van licht onmiddellijk denken aan de Hartsoetra, waar immers eveneens de onmacht van alle woorden wordt beleden. En precies zoals in de Hartsoetra gezegd wordt dat de tot diepe inzicht en zelfkennis gekomen mens, oog in oog met de duistere aspecten buiten en in zichzelf, geen angst kent. Zo wordt hier ook de angst menselijkerwijs beschouwd als een uitdaging om door het duister heen te breken in lichtvolheid en grenzeloosheid.

Dit is de tijd van groeiend inzicht in onszelf.

Dit is de tijd waarin de gelijkwaardigheid van alle mensen een bereikbaar ideaal wordt.

Dit is de tijd waarin wij ons bewust gaan worden wie we zijn en zelf onze doelen bepalen.

Dit is de tijd waarin we onze angsten mogen loslaten om in onze kracht te gaan staan.

Ik groet de waarachtig mens in je.

Misschien besef je het niet, misschien heb je nooit durven dromen dat je waarachtig mens bent, dan dat niemand ooit iets anders dan waarachtig mens kan zijn, dat waarachtig mens- zijn de essentiële kern van je wezen is, dat het niet iets is dat in de toekomst kan gebeuren, maar iets dat al gebeurd is.

Je “waarachtig mens” is die bron van alles, je oorsprong, zowel de bron als doel. Wij bewegen ons van ons waarachtig mens-Ik naar ons waarachtig mens -Zijn. Deze drie woorden: waarachtig mens -zijn omvatten alles, de hele kringloop van het leven, van alfa tot omega.

Maar jij ligt diep in slaap, je weet niet wie je in werkelijkheid bent. Je hoeft niet waarachtig mens te worden, je hoeft alleen maar te herkennen dat je waarachtig mens bent, alleen maar terug keren naar je eigen bron en in jezelf te kijken.

( bewerkte versie, origineel uit: The Heart Sutra)

Auteur: Louise Baanders

Bron: Argusoog.org

Verschuivende paradigma's

(Want to know USA - Vertaling Pauline Fransen voor Earth Matters) De wijsheid en het begrip van onze goddelijke essentie is als een lichtbaken dat ons naar binnen wenkt naar een immer intensere connectie met alles om ons heen. Maar liever dan naar binnen te kijken, kijken de meesten in deze wereld bij voorkeur naar buiten voor goddelijke wijsheid, waardoor ze een afhankelijkheid van een veelomvattende hiërarchie bevestigen, die zich uitstrekt tussen het individuele en het Goddelijke. In al onze omzwervingen weg van het Goddelijke heeft de mensheid zijn aantrekkelijkste elementen verborgen door een voortdurend geloof in de beperkingen die voortkomen uit het controlerende mechanisme van deze hierarchie.

Het Goddelijke danst buiten de beperkingen van iedere hiërarchische structuur. Het is compleet in zichzelf, en heeft als enige doel om de collectieve potentie van al het leven in het universum te laten zien. Het is het archetype van perfectie. Het is de standaard drager van aangeboren ontwerp en ultieme lot van iedere ziel. De essentie van het Goddelijke reikt voorbij enig mentaal ontstaan, toch heeft de mensheid de neiging om terug te grijpen op de beperkende taal van het hiërarchische paradigma om het te definiëren en te begrijpen.

Het Hiërarchische Paradigma: Op zoek naar verbanden en heelheid

Wanneer mensen zich niet bewust zijn van hun innerlijke wijsheid en heelheid, hebben ze de neiging om ordening en vastigheid te zoeken buiten zichzelf. Onzeker over hun plaats in hiërarchische orde van de wereld, definiëren zij zichzelf op basis van hun onzekerheden. Individuën worden zo slechts stukjes van hun heelheid en zoals glazen scherven van een mooie vaas, hebben ze maar weinig gemeen met hun gezamelijke schoonheid. Binnen de hiërarchie hebben velen in hoge machtsposities gebruik gemaakt van onze collectieve onzekerheden in pogingen om de ontwikkeling van de gehele mensheid te sturen. Zij hebben het directe verband tussen het individuele en het Goddelijke verborgen met een variatie aan middelen ontworpen om te bemiddelen tussen onze innerlijke essentie en onze goddelijke bron.

Ieder individu kan zichzelf leren kennen als vrij van alle vormen van hiërarchische controle. Hiermee wordt niet bedoeld dat we anderen niet moeten vertrouwen of vriendschaps- of gemeenschapsbanden met hen moeten aangaan. Het is enkele een herinnering dat relatieve waarheid altijd verschuift in de handen van hen die controle willen. En zelfs als de motieven van hun controlerende gedrag van goede wil zijn, dan is het nog een vorm van controle. Wanneer de onthullers van "waarheid" binnen de hiërarchie informatie achterhouden en onderdrukken, positioneren zij gewoonlijk zichzelf om macht te behouden of meer macht te verwerven in plaats van dat zij krachtig zijn willen verspreiden onder allen.

Het verlangen naar verbinding en heelheid is een brandstof die ons aanspoort om het hiërarchische paradigma te zoeken en te onderzoeken. Dit innerlijk verlangen voorziet ons van onze motivatie om hulp te zoeken en sturing van een speciale groep binnen de hiërarchie, en zodoende, een gevoel van bijhoren en verbinding te cultiveren. Verder, het hiërarchisch paradigma is een fase waarin we een gevoel van verbinding met een of andere grote, allesomvattende visie ontwikkelen. Daarom koestert de hiërarchie profeten die wijzen in richting van een grotere visie.

Spirituele leiders zijn in staat om diep onder de oppervlakte van de realiteit van het leven te kijken en te ervaren hoe ingewikkeld verbonden iedere levensvorm is, en hoe het composiet van al het leven onmeetbaar intelligent is. Deze visionaire leiders kunnen dus de realiteit interpreteren door hun persoonlijke vaardigheden om waar te nemen en uitdrukking te geven aan de dimensionale diepte en grenzeloze intelligentie van het leven. Toch is niemand in staat om de volledige dimensionale diepte en breedte van het leven te omschrijven met de middelen van taal. Ze kunnen slechts, ten hoogste, hun interpretatie of hun ervaringen omschrijven.

In werkelijkheid zijn wij allen in staat om onder de oppervlakte van de realiteit van het leven te kijken en een unieke visie op het universum te ervaren. We hebben alleen tijd nodig en een intentie om onze eigen interpretaties te ontwikkelen.En dit is precies wat vele grote spirituele leiders hebben onderwezen. De diepere essentie van het leven is niet een absolute die ervaren kan worden door een selecte groep, maar een ontwikkelende, dynamische intelligentie die zovele gezichten draagt als er levensvormen zijn. Geen enkele groep mensen heeft de exclusieve toegang naar het universum waarin het Goddelijke zichzelf uitdrukt in al zijn grootsheid. De toegang is open en toegankelijke voor allen, want het Goddelijke zit in alle dingen.

Zij die herkend worden als grote profeten hebben ieder een visie van het universum geproduceerd voorbij wat momenteel gedefinieerd wordt door de hiërarchie. Omdat hun interpretaties werden gearticuleerd met gezag en inzicht met diepte, werden zijn het doelwit van discussie onder verschillende groepen in de hiërarchie. Deze discussie creëerde vervolgens een tegenstelling van geloof. Een sympathieke gemeenschap ontstond om de interpretatie van hun leider te verdedigen en uit te breiden, terwijl bestaande groepen het als minderwaardig beschouwden aan voorheen bestaande visies. Iedere keer weer werd de visie van de leider beperkt en gevormd tot een dogma door navolgers die een nieuwe religie of sekte wilden beginnen. Daardoor trok dit aftreksel van een vers inzicht zich stilletjes terug in de handen van de hiërarchie, waar zijn diepere betekennis werd verborgen door het feit dat het was opgenomen in een rigide structuur die het zowel beschermde als bevorderde.

Het transformatieparadigma: Innerlijke wijsheid en begrip

Een nieuw paradigma komt te voorschijn dat een helder verband tussen individueel bewustzijn en de aansprekende onderdelen van het Goddelijke zonder de tussenkomst van een hiërarchie promoot. Dit gebeurt als de fabels en mythes van de geschiedenis naar voren stappen en gezien worden zoals ze oorspronkelijk bedoeld werden. Dit is de tijd wanneer taal getransformeerd wordt tot een nieuwe vorm van communicatie dat door alle hindernissen van controle heen breekt. Persoonlijke transformatie door het wakker worden van innerlijke wijsheid en begrip is de weg naar heelheid.

Het transformatieparadigma wordt geïnitieerd simpelweg door de erkenning dat er in plaats van de afhankelijkheidbevorderende wegen van het hiërarchische paradigma er ook versnelde, onafhankelijke wegen zijn die de hiërachie links laten liggen en naar zelfbestuur leiden. Deze nieuwe wegen leiden naar de goddelijke wijsheid en begrip die in ons allen aanwezig is. Deze wijsheid kan benaderd worden door het beoefenen van drie principes van transformatie: zien van het goddelijke in alles, voeding van het leven, en dankbaarheid. Het toepassen van deze levensprincipes maakt individuen los van de controlerende elementen van de hiërarchie, zo de transformatie-ervaring initiërend.

Zoals er relative waarheden zijn, zijn er ook relative vrijheden. Als individuen door het hiërarchische proces bewegen, ontvangen zij een steeds sterker wordend gevoel van vrijheid, maar externe krachten blijven controle uitoefenen door beperkende taal, beperkte geloofsystemen en meer. Deze controlerende invloeden leiden tot een voortdurend leunen op de hiërarchie als het zonder stoppen probeert om ons een gevoel van ongelijkheid op te leggen. De onderliggende vergelijking van het hiërarchische paradigma is: individu + hiërarchie = Godconnectie. In het geval van persoonlijke transformatie is het: individu + innerlijke wijsheid en begrip = goddelijke gelijkheid met allen.

Het Syntheseparadigma: Integratie

De tijd is gekomen om het dominante paradigma van de hiërarchie te integreren met het bevrijdende transformatieparadigma. Deze integratie treedt van nature op zodra we de twee paradigma's volledig hebben bestudeerd en een syntheseparadigma ontwikkelen waarin transformatie wordt bereikt door te zoeken naar verband en heelheid door onze eigen innerlijke wijsheid en begrip. Het is deze combinatie van loslaten van afhankelijkheid van de hiërarchie en transformatie van binnenuit die het syntheseparadigma initieert.

Zodra we verantwoordelijkheid hebben genomen voor onze eigen transformatie en integratie, betekent dit niet dat de hiërarchie gemeden en ontweken moet worden. De hiërarchie is behoorlijk goedaardig als een manipulatieve kracht en stelt slechts een belangrijk stadium in de reis naar heelheid voor. Wat nu in gang wordt gezet is de aanvankelijke voorbereiding voor deze paradigmaverschuivingen. Meer precies, deze paradigma's zullen gelijktijdig uitgespeeld worden gedurende de komende jaren. Zoals altijd, zal het de keus van ieder van ons zijn welk paradigma we omarmen op onze reis.

Alle van de hoogste inbeeldingen van de mensheid zijn zich nog niet bewust van onze diepste basis. We hebben gezocht naar de hogere regionen van het gebouw, maar bleven onbekend met het ontwerp van de fundering. Het is op deze plek, bij de kern van het zijn dat het Goddelijke barst met zijn creatieve energie terwijl het gelijktijdig reïntegreert met zijn uitnodiging naar heelheid. Het is op deze plek dat gelijkheid gerealiseerd wordt, niet in de verheven plaatsen van relative waarheid vastgeklonken in de hiërarchie, maar in het diepste deel van het fundamentele plan van de orginele bron en uiteindelijke bestemming van het leven. De oorsprong en lotsbestemming van het bestaan is de toon van gelijkheid in het leven. Luister naar deze toon -- zijn trillingsfrequentie -- en volg hem terug naar de oorsprong waaruit alles is ontstaan en zal weerkeren.

Beschouwen deze worden alleen als symbolen. Voel de waarheid die achter deze woorden staat, en sluit je aan op deze versterkende energie die zich naar je uitstrekt. Weet dat het een toon of trilling heeft -- een resonantie die op je wacht om iedere hoek die je leven om zal slaan. Het is een lichtbaken van het Goddelijke dat zichzelf verzameld in de vorm van taal zodat het je kan sturen naar een plaats waar je de vormloze toon van gelijkheid kunt ervaren -- voorbijgaand aan beperking. Het is de primaire taal van onze goddelijke bron die je de vrijheid geeft om zelf je diepste schoonheid op te wekken in het uitdrukken van de hoogste waarheid.

Bron: Wanttoknow.info via Earth-Matters.nl

Aangenaam; Jan de bedelaar, uw spirituele leraar en Goeroe van vanavond!

Op een mooie zonnige dag werd mijn bewustzijn groter en ik kon mijn werkelijkheid vanuit een andere invalshoek belichten en had ook meer overzicht dan daarvoor. Het veranderd je kijk op het leven en wat jij eerst dacht dat waarheid was, ziet er nu ineens heel twijfelachtig uit. Telkens als je bewustzijn groter wordt - door de ervaring van levenslessen die je meekrijgt – mag jij in de boom der wijsheid een tak hoger klimmen, waardoor je veel meer kan waarnemen. Net zo lang totdat je de hoogste tak van de boom der wijsheid bereikt en dan pas kan zien wat werkelijk jouw waarheid is. Je ontdekt dat je onderdeel bent van de bron van alles dat is en dat op geheel gelijkwaardige wijze met andere goddelijke vonken, andere mensen die ook hier op aarde leven. Dit alles zonder rangen of standen of een zogenaamd hoger of lager energetisch niveau. Nu je tak voor tak naar boven bent geklommen - in deze boom der wijsheid - weet je pas dat alles èèn is en dat niemand hoger of beter is. Uit èèn geboren en dat we onderdeel van elkaar zijn.Dat we eigenlijk allemaal dezelfde energetische vermogens bezitten, maar de een herinnerd zich misschien iets meer dan de ander.

Spirituele leiders en Goeroes? Wie ben jij zelf dan?

Er zijn zo al vele zogenaamde Spirituele leiders en goeroes de revue gepasseerd en die kunnen zeker richting geven, inspireren of triggeren je pad van ascentie te bewandelen. Toch kom je er in de loop van tijd zelf wel achter – zeker als je op de hoogste tak van de boom van wijsheid alles werkelijk kan overzien – dat er een dunne scheidingslijn is tussen het ego van een aantal spirituele leiders en de mensen triggeren hun pad van ascentie te volgen. Ik ben me er zeer van bewust dat ik mij op glad ijs bevindt, maar het mag gezegd worden. Een aantal mensen zal zich hierin kunnen vinden en een aantal mensen zullen zich zeker aangesproken voelen in dit verhaal. Een spiegeling vogor ons allen en dat is voor mij zeker niet anders, want we blijven allemaal mens hier op de leerschool die aarde heet.

Op een aantal gelegenheden komen we mensen tegen die letterlijk de verhalen van anderen copieren en ze rondbazuinen of het van hen zelf is. Wat betekend dat men niet bij hun eigenlijke goddelijke zelf blijft en zo niet herinnerd wie ze werkelijk zijn. Dat er mensen zijn die weten dat ze bijvoorbeeld priester in Atlantis zijn geweest of de energie van spirituele grootheden uit het verleden zijn. Zich daar totaal in vast zetten omdat het ego dat eigenlijk zo mooi vindt en daar dan een taak in dit leven aan vast koppelen om daar helemaal in op te gaan. Maar zo ook hun pad van ascentie niet echt bewandelen in mijn optiek, er is echter alleen maar NU. We kunnen kijken in de toekomst en parallelle werkelijkheden zien, die toch niet vast liggen. We bepalen alleen maar NU waar we werkelijk heen gaan! We kunnen terug kijken naar onze levens die we gehad hebben en misschien zelfs op een stukje ervaring teren van toen. Tenminste als we het ons kunnen herinneren. Het zal ons hier niets brengen, want ondanks ik er van overtuigd ben dat de aarde het eindstation is -de universiteit van ascentie – we zouden allang geascendeerd zijn als we zo goed waren als ons ego ons doet denken.

Onderbewustzijn & Ego vs Liefde & Bewustzijn

Er zijn mensen met een hoge trilling, die halverwege de boom der wijsheid veel kunnen zien, maar zeker niet alles, al denkt hun ego van wel. Het Ego bespeeld dan het onderbewustzijn en men denkt dan zelf dat men vanuit liefde werkt, maar niets is minder waar. Mensen die zichzelf betitelen als Healer, Medium, paragnost, Goeroe, spiritueel leider, leraar notabene! Niet alles maar, een alles bepalend deel in de spirituele wereld werkt door deze betiteling met het EGO – en soms de drang naar geld, status en aanzien - denkt vanuit liefde te werken. Nu is mij ook wel duidelijk dat we in taal uitdrukken wat onze vaardigheden zijn, daar heb ik het nu niet over. Want hoe ga ik anders duidelijk maken dat ik jou een healing ga geven. Wat voor naam ga ik mezelf dan geven? “Aangenaam: Jan de Bedelaar, Uw spirituele Leraar, Goeroe van vanavond?”

Gelukkig zijn er ook een aantal mensen die hoog in frequentie zitten en – met grote tegenzin van het EGO – kleur durven te bekennen, omdat ze al zijn aangekomen op de hoogste tak van de boom der wijsheid. En daardoor nu pas hun onderbewustzijn onder ogen kunnen zien en beseffen dat er inderdaad geen hoger of lager vermogend niveau is en dat ze niet zijn voor wie ze zich uitgaven. Dat we niet naar buiten moeten zoeken, maar dat de waarheid diep van binnen zit in onszelf en dat we - door onze ervaringen in dit levensspel – mogen herinneren wie wij werkelijk zijn, met alle co-creerende vermogens die daarbij horen.

Jij bent het, niet die ander en toch zijn we het allemaal

In mijn optiek hebben we allemaal hetzelfde potentieel op paranormaal vlak, maar herinneren niet op gelijk niveau wat we kunnen. We komen allemaal van de bron van alles dat is en al zijn er specialisaties, we zijn èèn en iemand die tegen mij zegt dat ze verder zijn zal ik glimlachend groeten en heb bijna de neiging om dan te zeggen; “Wat doe je jezelf aan!” NIEMAND zal mij overtuigen daarin omdat ik mezelf dan kleiner maak dan ik werkelijk ben. Dat is wat ik geleerd heb en met jou wilde delen, maar ik weet ook dat IK boven niemand sta. Ik zie mijn medemens als een deel van mij en als ik over straat loop dan groet ik deze met een glimlach op mijn gezicht, heel bewust vanuit compassie en liefde…

Blijf dicht bij je kern en zoek niet verder naar buiten, maar herinner wie jij werkelijk bent en help samen met zeven miljard Co-Creators, de - zoveel besproken - gouden tijd manifesteren.

Richard Insight

Bron: Free-Spirit-Insight.nl