2012 Crossing Over, A New Beginning official film (Video ENG)

A World of Love is Coming!' This is the OFFICIAL RELEASE of the Full Length Documentary film '2012 Crossing Over, A New Beginning' a film written, directed, filmed, edited and entirely independently funded and produced by Amel Tresnjic.

"Thank you ALL for sharing the message of LOVE. Most people don't realize that the entire crew of the film... is just ME :-) I created the film with the intention to make our world a better place... and the response has been AMAZING. There are no paid ads or any mainstream support. By the power of the people the film is NOW getting translated into more than 14+ languages. Thank you for those who believe in the message and are donating their time to translate it:-) The message of LOVE is spreading all over the world AND THAT'S ONLY BY THE POWER OF THE PEOPLE! Thank YOU ALL! "

Love and Peace Amel

Plot: Dec 21, 2012 is on everyone's mind. What will it bring? Is it the end of the world? A new beginning for mankind? Or just another year on the calendar? Brave Archer Films presents '2012 Crossing Over, A New Beginning.' The feature doco explores a positive spiritual perspective on the events of Dec 21, 2012. The film investigates the galactic alignment, consciousness awakening, cycles of evolution, our binary star system with Sirius, the fear agenda in the media, who's behind it, love vs fear and much more.

The film is loaded with amazing revelations of the current times we live in, from exceptional astrologer and teacher Santos Bonacci, spiritual leaders Bud Barber, George Neo and much more. The doco is shot entirely in Full HD, illustrated with high end animations and includes original music by Jonathan Kent.

Film Credits:

Written, directed, filmed, edited and entirely
independently funded and produced by Amel Tresnjic.
Including Original Music by: Jonathan Kent
Produced by Brave Archer Films®

http://www.bravearcherfilms.com

Bron: Youtube.com

Ego: het strategische zelf

Dit artikel is geschreven door Pieter Stuurman en overgenomen van zijn blog: pieterstuurman.blogspot.nl

Je hebt mensen die, ondanks hun successen of tegenslagen, altijd zichzelf blijven. Je hebt ook mensen die zichzelf niet zijn. Je hebt mensen die zichzelf voor de gek houden. Je hebt mensen die zichzelf kwijtgeraakt zijn, en mensen die zichzelf gevonden hebben. Of hervonden hebben. Maar wie vindt dan wat?

Als je jezelf niet bent, wat ben je dan? Als je zelf de keuze maakt om anders te zijn dan je bent, dan maak je toch zelf die keuze. Dan is de manier waarop je jezelf presenteert toch een gevolg van de keuze die je zelf maakt, en dus ben je dan toch weer jezelf. Of niet?

Toch hebben mensen een feilloos gevoel voor authenticiteit als het gaat om het zelf. Vooral bij anderen. Dat impliceert dat er een zelf bestaat dat authentiek is, en waarvan naar keuze kan worden afgeweken, maar dat zo’n keuze een minder authentiek zelf oplevert. Ook al is die keuze zelf gemaakt. Het gaat ervan uit dat er in de kern van iedereen een onveranderbare essentie ligt. Een zelf zoals het is, en blijft. Ook al kies je uit vrije wil voor iets anders.

Als het essentiële zelf onveranderbaar is, dan kan de vrije wil er ook geen invloed op hebben. Dan moet die vrije wil dus invloed hebben op iets anders dan het essentiële zelf. Dan moet er dus ook een veranderbaar, of programmeerbaar deel van het zelf bestaan. Een deel dat keuzes kan maken, dat strategieën kan ontwikkelen en volgen. Het programmeerbare zelf.

Als het essentiële zelf onveranderbaar is, dan kan het zich niet aanpassen. Het is dan immers zoals het is. En zonder aanpassingsvermogen wordt het leven onhanteerbaar. Situaties doen zich in alle mogelijke vormen voor, kunnen bedreigend zijn, en moeten worden gehanteerd. Daarom is het noodzakelijk dat we ons kunnen beschermen tegen alle dingen die we meemaken en op ons afkomen. En dat wapenen doen we door strategieën te ontwikkelen. Iedereen doet dat op zijn manier; de manier die het beste bij hem of haar lijkt te passen. Het wapenen gebeurt uit noodzaak, het bepalen van de strategische richting uit vrije wil.

Die vrije wil heeft daarmee alleen invloed op het programmeerbare zelf. Strategieën worden gevormd door een combinatie van vrije wil en omstandigheden. De omstandigheden geven aan voor welke gevaren het zelf beschermd moet worden en op basis daarvan wordt een zo goed mogelijk passende strategie ontwikkeld. Het is daarvoor dus noodzakelijk dat we ons van de gevaren bewust zijn. Het bewust zijn van gevaren noemen we angst.

Strategieën worden dus gevormd op basis van angst, in combinatie met een mix van vrije wil en van talenten (je kiest voor je sterkste kanten als je jezelf wil wapenen tegen gevaren).

Het programmeerbare, strategische zelf is een noodzakelijk hulpmiddel om te overleven in een materiële wereld. Het essentiële zelf is immers onveranderbaar, en kan dus ook geen keuzes maken om zich te verdedigen.

Strategieën werken alleen als je jezelf eraan houdt. Werkende strategieën die hun nut bewezen lijken te hebben, zijn daarom zeer hardnekkig. Ze vormen een beveiligingsschild rondom het zelf en beschermen dat zelf tegen alles waarvoor het bang is. Het loslaten van zo’n schild zal dus direct meer angst opleveren en zal daarom vermeden worden.

Dat geeft het strategische zelf (ook wel ego genoemd) macht over het essentiële zelf. Hoe succesvoller de gekozen strategieën lijken te zijn, hoe meer ruimte het strategische zelf krijgt om nieuwe strategieën te ontwikkelen of bestaande strategieën te versterken. En die strategieën leveren controle op. Het geeft een persoon controle over zijn leven. En daarmee over zijn essentiële zelf.

Maar omdat het essentiële zelf onveranderbaar is, kan het ego dat essentiële zelf alleen controleren door het te onderdrukken of te verduisteren.

Mensen die zichzelf niet zijn, doen dat vanuit angst. Wat we dan te zien krijgen is het strategische zelf, in plaats van het essentiële zelf. Andere mensen voelen dat vaak goed aan, en zeggen: hij is zichzelf niet. Voor de persoon in kwestie is het meestal niet zo duidelijk. Hoe succesvoller een strategie lijkt te zijn, hoe sterker mensen zich ermee gaan vereenzelvigen. En dan kan het gebeuren dat die mensen gaan denken dat ze hun strategische zelf (hun ego) zijn.

In dat geval is het essentiële zelf volledig verduisterd, en heeft het strategische zelf de macht volledig overgenomen.

Omdat het programeerbare, strategische zelf niet alleen uit vrije autonome keuzes bestaat, maar ook gevoed wordt door (angst voor) omstandigheden, is het ook van buitenaf programmeerbaar. Als een ander het voor elkaar krijgt om angst te genereren, dan zal het strategische zelf daarop reageren. Het is om die reden dat angst voortdurend gebruikt wordt om anderen te beïnvloeden. Het is de enige manier om anderen te programmeren.

Alle pogingen om anderen te programmeren zijn gericht op het strategische zelf, en bestaan uit het enige voedsel voor dat ego: angst. Zonder angst is er geen enkele aanleiding voor het vormen of aanpassen van strategieën. Mensen die anderen proberen te beïnvloeden, doen dat altijd door die anderen te voeden met angst. Er is simpelweg geen andere manier.

Opvoeden is een vorm van programmeren. Vandaar dat opvoeden hoofdzakelijk bestaat uit het gecontroleerd voeden van angst. Het is gebaseerd op de gedachte: input is output. Stop je de juiste angsten in een kind, dan kun je een bepaalde reactie verwachten. Alle boodschappen zijn gericht op het strategische zelf: je moet goede cijfers halen want anders krijg je geen diploma, je moet een diploma halen want anders kun je niet studeren, je moet studeren want anders krijg je geen goede baan, je moet en goede baan hebben want anders krijg je maar weinig geld of aanzien etc.

Ook alle reclame- en propagandaboodschappen waarmee we voortdurend geconfronteerd worden, zijn gericht op het ego. Het programmeerbare, strategische zelf/ego wordt vanaf onze eerste dag gevoed, en zelfs vetgemest. En hoe vetter dat strategische zelf wordt, hoe meer het essentiële zelf weggedrukt of verduisterd wordt (en hoe gemakkelijker een persoon programmeerbaar wordt). Het strategische zelf, dat in eerste instantie bedoeld was ter bescherming van het essentiële zelf, heeft dat essentiële zelf buitenspel gezet. Het is van een handig hulpmiddel, een dienaar, verworden tot een dictator. Maar het essentiële zelf is er nog wel. Het is onveranderbaar en dus ook onuitwisbaar.

En bij veel mensen komt er dan ook een moment waarop er een conflict ontstaat tussen die twee ‘zelven’. En zo’n conflict noemen we een psychisch probleem. Het is het probleem dat zich voordoet bij degene wiens strategie het is om altijd grappig en vrolijk te zijn maar zich steeds depressiever voelt, het is het probleem van degene die zich altijd sterk en stoer voordoet maar steeds onzekerder wordt, het is het probleem van degene die zich altijd begripvol en verzorgend opstelt maar steeds meer last krijgt van sadistische of gewelddadige gedachten. Enzovoort. Ieder psychisch probleem is het gevolg van een conflict tussen het strategische zelf en het essentiële zelf. En de oorzaak ligt altijd in het strategische zelf dat een richting gekozen heeft die onverenigbaar is met het essentiële zelf. Het essentiële zelf is immers onveranderbaar en dus kan het ook niet goed of slecht zijn. Het is zoals het is.

Omdat het essentiële zelf geen strategieën kent, wordt het oplossen van problemen altijd overgelaten aan het strategische zelf. Maar het strategische zelf is nou juist de veroorzaker van het probleem. Daarom kunnen mensen soms te maken krijgen met zeer hardnekkige psychische problemen. Je kunt het oplossen van een probleem niet overlaten aan de veroorzaker ervan. En verder heb je geen middelen om het aan te pakken.

Dan heb je dus een ander nodig. Een therapeut of zo, of een goede vriend om met te praten. Maar ook therapeuten en goede vrienden zijn gewend om problemen aan te pakken door er controle over te krijgen. Terwijl een overmaat aan controle nou juist de veroorzaker was van het probleem: overmatige controle van het strategische zelf/ego over het essentiële zelf, waardoor het essentiële zelf geen adem meer krijgt.

De enige echte oplossing is dan: het verminderen van de macht van het strategische zelf/ego, waardoor het essentiële zelf weer ruimte krijgt. Maar dat is eng. En het ego zal dus onmiddellijk proberen in te grijpen. De enige echte oplossing is dan het ego minder macht te geven door het los(ser) te laten.

In onze cultuur en in deze tijd heeft het strategische zelf/ego een buitenproportioneel grote rol toebedeeld gekregen. En omdat het ego van buitenaf beïnvloedbaar/programmeerbaar is, worden we voortdurend bestookt met allerlei angsten die tot doel hebben ons een bepaalde richting in te sturen.

Daarmee speelt het ego niet alleen een buitenproportioneel grote rol op individueel niveau, maar ook op collectief niveau. Het collectief (de mensheid) is niets meer dan een verzameling individuen, en is daarmee een afspiegeling van die individuen. Je ziet dan ook dat de samenleving op een vergelijkbare manier ingericht is en bestuurd wordt als het gemiddelde individu.

Ook collectieve angsten worden gepareerd met strategieën. Strategieën die controle moeten opleveren over alle bedreigingen. En je ziet dan ook dat er een collectief ego bestaat dat op vergelijkbare wijze als bij het individuele ego, steeds meer macht naar zich toetrekt. Dat collectieve ego kennen we als regeringen en bestuur.

Net als het individuele ego, is het collectieve ego (bestuur, regering) aangesteld om ons te beschermen tegen bedreigingen. Als een dienaar om ons te verdedigen. Maar net zoals bij het individuele ego, heeft het collectieve ego zich omgevormd van dienaar tot dictator. En ook hier ontstaat een probleem. Door de toenemende macht van dat collectieve ego, kunnen we steeds minder zijn wat we in essentie zijn. We worden voortdurend tot van alles gedwongen, of verhinderd om onszelf te zijn. We zijn onvrij.

En net zoals bij individueel ego, is het enige wapen waarover het collectieve ego beschikt ter bestrijding van een probleem: meer controle. En zo wordt het probleem van onvrijheid, dat veroorzaakt is door het collectieve ego (regering) door datzelfde ego alleen maar versterkt in plaats van opgelost: we worden steeds meer onvrij.

En daarmee hebben we niet meer de vrijheid om te zijn wat we in essentie zijn. En die essentie is onveranderbaar, dus daarin hebben we geen keuze. En daarmee is vrijheid dus iets dat pas bestaat als je niet gedwongen wordt om te kiezen.

De enige mogelijkheid om het essentiële zelf weer de ruimte te geven, is het loslaten van het ego, zowel op individueel als op collectief niveau. We hoeven het ego (zowel het individuele als het collectieve) niet weg te gooien of buitenspel te zetten, sterker nog: we hebben het nodig om te overleven. We kunnen het ook niet bestrijden; het ego is immers een meester in strategie en daarvan verliezen we het altijd. We kunnen het alleen minder serieus nemen. Er minder waarde aan hechten. Losser laten. Het weer de rol geven van dienaar, in plaats van dictator.

Keuzes komen voort uit strategieën, en de vrije wil bepaalt welke strategische keuzes er gemaakt worden. Ook op collectief niveau werkt het zo: (vrije) verkiezingen bepalen welke strategieën collectief gevolgd worden. Maar door te kiezen (voor welke strategie dan ook) geven we macht aan het collectieve ego (regering). De vrije wil is daarmee een gereedschap van het ego, en het ego beperkt de vrijheid om ons essentiële zelf te zijn.

Echte vrijheid staat daarmee haaks op vrije wil. Echte vrijheid laat ons zijn wat we zijn, en daarover hebben we niks te kiezen. Dat zijn we gewoon.

Bron: Visionair.nl

Waarom durven mensen zichzelf niet te zijn

Waarom zijn we bang voor afkeuring of bang om er niet bij te horen als het grootste goed is trouw zijn aan jezelf en je eigen gevoel? In de oude tijd golden er andere regels, namelijk het recht van de sterkste en dan heb ik het over diegene met de grootste mond, het grootste verstand of de slimste. Wat moest je als mens met een ontwikkeld gevoel, je kon dan wel iets vinden door diep van binnen de waarheid te voelen en deze te uiten, maar werd dit je in dank afgenomen?

Veelal werd je afgemaakt en werd je figuurlijk in de hoek gezet, je moest je mond maar houden, want jij snapte er toch niets van en je was naïef want het spelletje ging toch echt anders. Even zwart wit gezegd, liegen en bedriegen hoorde er gewoon bij, anders kwam je niet verder in de wereld of het nu binnen het bedrijf was waar je werkte of tussen de mensen met wie je omging.

Kijk eens naar de verschillen tussen kinderen van een jaar of zes en naar mensen boven de dertig. De mensen boven de dertig geloven al niet meer in datgene waar ze in geloofden toen ze zes jaar waren. Op de leeftijd van zes werden ze in het algemeen nog gewaardeerd en aangemoedigd in de talenten en vaardigheden die ze aan het ontwikkelen waren, maar nu ze ouder worden en ze nog steeds in hun droom geloven of een positieve visie op het leven hebben, krijgen ze steeds vaker te horen: ‘Ach hou toch op, jij denkt echt dat dat je lukt, dream on!’

Ontmoedigen lijkt het beleid en toverwoord te zijn. Klein zijn, dat is wat het grote collectief van de mensheid in zijn systeem heeft geprogrammeerd of beter gezegd; hoe de mens zich over het algemeen heeft laten programmeren. Als ik je vraag, wat is uiteindelijk het doel van een leven op aarde, wat is daarop dan je antwoord?

Precies, je groots voelen, genieten en je talent wat je hebt meegenomen ontwikkelen. Iedereen is ergens goed in en dat is het talent wat je besloten hebt mee te nemen voor je incarnatie naar de aarde.

Het is het talent……

Waar je energie van krijgt als je er mee bezig bent.

Wat je helpt als je het even moeilijk hebt je zinnen te verzetten.

Waar je weer een oppepper van krijgt.

Wat je helpt jezelf te leren kennen door er mee bezig te zijn en je helpt je blokkades tegen te komen om ze vervolgens op te ruimen.

Wat je helpt je te bevrijden en om weer groots te zijn, zoals iedereen dat vermogen in zich heeft.

Who the hel zijn die mensen die proberen jou naar beneden te halen, weg ermee! Even hard gezegd. Iedereen zou elkaar moeten motiveren in elkaars talenten, wat fantastisch zou dat zijn, precies zoals we dat doen bij kinderen en als kinderen.

Wat een waist of time om hier op aarde maar een beetje klein te zijn. Mensen durven niet, het vereist ook moed om de eerste te zijn die op staat om zijn grootsheid te laten zien, maar iemand moet de eerste zijn en velen beseffen niet wat voor vrij en heerlijk gevoel het is om groots te zijn. Het zit in het collectief, als we ouder worden moeten we vooral niet denken dat we heel wat zijn, ’doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.’ Ik haat deze uitspraak die wederom maar weer eens getuigt van dempen. Soms denk ik wel eens; er zou een straf moeten staan op het dempen van gevoel dat gewoon geuit en geleefd wil worden. Vaak durft diegene die het gevoel dempt bij de ander, zichzelf niet te uiten of is gewoon jaloers.

Als kinderen enthousiast zijn over iets, dan zeggen we toch ook niet; ‘joh doe maar gewoon, hou je even rustig jongen, niet zo’n grootsheidwaanzin!’

Iedereen die zich diep van binnen aangesproken voelt door dit stukje, zou ik willen zeggen: UIT JE, DOE HET, NU! Ga midden op de dansvloer staan in plaats van aan de zijlijn, geniet van het leven in de stof voor het te laat is. Laat je grootsheid zien, waar anderen een voorbeeld aan kunnen nemen in plaats van jaloers met de vinger te wijzen, omdat ze het zelf ook zo graag zouden willen maar niet durven of het nog niet kunnen.

Als we met zijn allen die omslag zouden maken, dan zou dat fantastisch zijn. Schroom niet, besmet het collectief positief door met jezelf te beginnen. UIT JE, BEKEN KLEUR!

Dan wordt het pas echt leuk en weet je wat je aan elkaar hebt en ook wat je niet aan elkaar hebt. Het hoeft geen maanden te duren voor je door hebt hoe mensen om je heen zijn. Laat jezelf zien en daaruit zal blijken wie er wel of niet bij je past en dat is allemaal ok. Niet iedereen kan je aardig vinden of is het met je eens. Wat een bevrijdingsfeest zou dat zijn!

Marjon van Vliet

Bron: DeNieuweTijd.nl

De knopen van het hart losmaken

Waarom maken we nieuwe innerlijke knopen of trekken we oude knopen strakker aan? In ieder mens is een hogere en een lagere natuur. De hogere leidt tot innerlijke kracht, visie, vrede, en liefde, de lagere tot zwakheid, bekrompenheid, onevenwichtigheid, en egoïsme. We maken knopen in ons hart door onze hogere natuur buiten te sluiten en de verlangens van de lagere natuur te volgen. Soms doen we dit omdat we ons niet bewust zijn van ons hogere zelf of omdat we meer vertrouwen stellen in ons lagere zelf. Wat de reden ook is, onze hogere natuur roept ons voortdurend, en we kunnen haar rustige stem horen wanneer we de luidruchtige verlangens van ons persoonlijke zelf vervangen door het verlangen om anderen van dienst te zijn. Op deze manier verruimt ons bewustzijn zich van een beperkte naar een meer universele visie.

De Ouden spraken over de vervolmaking van de mens en symboliseerden de samengesteldheid van onze natuur op veel manieren. De Grieken vergeleken de mens met Apollo die zijn zevensnarige lier bespeelde, waarbij Apollo zelf het hoogste beginsel vertegenwoordigde. De hindoes vergeleken de mens met een wagenmenner, waarbij de paarden zijn lagere verlangens symboliseren, de teugels het denken, de bestuurder het hogere zelf, en de wagen het lichaam. In volksvertellingen wordt het hogere zelf vaak weergegeven door een prinses die uit handen van zelfzuchtige machten moet worden gered door een prins, de geestelijke krijger in ons. In Chinese tradities worden de twee innerlijke krachten gesymboliseerd door twee draken die een vuurbal in het midden boven hen proberen te grijpen. Wij zijn deze vuurbal! Wij kunnen kiezen om onze aandacht op de ene of op de andere draak te richten.

De keuze ligt bij ons of we sterk en liefdevol of zwakker en egoïstischer willen worden. Wij moeten beslissen, en vervolgens geven we door onze verbeeldingskracht vorm aan onszelf, waarbij we ons ontwikkelen overeenkomstig onze edele inzichten of een verlagende gedragslijn volgen. De mogelijkheden van de verbeelding als een wezenlijke kracht in ons leven worden enorm onderschat, hoewel we haar voortdurend gebruiken. Ze geeft vorm aan de idealen en beginselen die aan het leven van de mens ten grondslag liggen. Misschien zijn de beste idealen om na te streven die idealen die steeds worden bijgeschaafd door onze eigen aspiraties en bespiegelingen. Hoewel religies en filosofieën ons universele beginselen en voorbeelden geven, weten we in dit stadium nog niet hoe een boeddha of een christus denkt en handelt. Het lijkt daarom onverstandig onze aandacht te veel te fixeren op wat een volmaakt leven in de praktijk betekent, maar we moeten wel het verlangen behouden om er meer over te weten te komen. Als we in overeenstemming leven met wat we op dit moment als het meest edele in ons beschouwen, werkt dit als een spiegel die laat zien hoe verheven de weg die we volgen in feite is. Als we deze bespiegelingen met een oprecht en open hart benutten, zal ons begrip van het leven zich verdiepen terwijl we vooruitgaan.

In ons hart woont een godheid, de bron van aspiratie, die ons aanmoedigt om in overeenstemming daarmee te leven. Natuurlijk schieten we vaak tekort om aan onze goddelijke roeping gehoor te geven, maar dit heeft geen betekenis zolang we het maar blijven proberen. Het hart van alles, en dus ook van ons, is oneindig mededogen, en daarom zullen we, zolang we onze pogingen om in overeenstemming daarmee te leven volhouden, altijd een nieuwe kans krijgen om onze goddelijke mogelijkheden te verwezenlijken. Hoewel de gevolgen van vroegere onverstandige handelingen naar ons zullen worden teruggekaatst, zullen zulke beproevingen, wanneer ze op de juiste manier worden benut, de treden vormen van het pad dat naar binnen leidt. Er is niemand die in het verleden, in dit of in andere levens, niet onverstandig heeft gehandeld, en dus heeft iedereen karma onder ogen te zien. Als we ervoor kiezen overeenkomstig het hoogste in onszelf te leven, zullen we door de kracht van aspiratie een beroep doen op oud karma om zich uit te putten, en dit biedt ons ook de kans om ons voornemen kracht bij te zetten. Omdat oud karma ook de gevolgen omvat van goede handelingen die we hebben verricht, roept onze aspiratie zowel het beste als het slechtste in ons op. Er is moed en overtuiging voor nodig om zo’n confrontatie te doorstaan, maar we zijn hier op aarde om onze zwakheden te boven te komen, niet alleen met zelfontwikkeling als doel maar ook om ons deel bij te dragen aan het vooruithelpen van de mensheid, want we zijn EEN daarmee.

De knopen die we in ons hart hebben gemaakt bestaan uit verschillende soorten angst, egoïsme, en haat die ontstaan uit een onvolkomen visie op het leven. Een juist begrip van het leven zou ertoe leiden dat we voor moed, liefde en vrede zouden kiezen, maar we zien niet altijd duidelijk welke gevolgen voortkomen uit welke oorzaken. Onze lagere natuur misleidt ons wanneer ze ons doet denken dat we onszelf, onze belangen, of zelfs andere mensen het beste van dienst zijn met egoïstische, of door angst en haat ingegeven handelingen. Niets ligt verder van de waarheid af. Als we ons realiseren dat op het gebied van handeling, gedachten, en gevoelens, de oorzaken die we in beweging zetten vroeg of laat hun gevolgen zullen voortbrengen, dan zullen we inzien dat we onedele impulsen moeten afwijzen. Omdat we ons niet altijd bewust zijn van de motieven voor onze handelingen, is een voortdurende oprechte zelfanalyse een van de beste methoden om zelfbeheersing te verkrijgen. Als we ons aanleren om onze handelingen te baseren op altruïstische liefde, moed, en vrede, kunnen we erop vertrouwen dat het karma goede vruchten zal dragen.

Het doel van religieuze en filosofische scholen was en is, de mens bewust te maken van zijn hogere natuur en van zijn verantwoordelijkheid tegenover alle wezens, en hem de kennis te onderwijzen die hem helpt om zichzelf en de wereld om hem heen te begrijpen. In de praktijk wordt van de leerling verwacht dat hij deze kennis op het leven toepast en zodoende leert meester over zichzelf te worden. Ons wezen is als de lier van Apollo en we kunnen leren hoe we deze kunnen afstemmen op het collectieve welzijn van allen. Om dit te doen moeten we ons bewust worden van de krachten die in ons actief zijn, en de egoïstische motieven scheiden van de onzelfzuchtige. Dit zal ons in toenemende mate het vermogen geven om waar te nemen welke koers we moeten volgen, en we zullen steeds minder door onze lagere impulsen worden afgeleid. Wanneer we het werkelijke van het onwerkelijke onderscheiden, zullen we steeds duidelijker zien wat onze taak is en de grootsheid en betekenis daarvan: het hart vrij te maken van onzuivere verlangens zodat we onze eenheid met alles zullen voelen. Ieder mens moet uiteindelijk met dit proces beginnen, en ‘hoe eerder men begint, hoe gemakkelijker dit kan worden gedaan’.

Als we ons afvragen hoe we met specifieke situaties en mensen moeten omgaan, leidt dit tot een voortdurende meditatie waarbij we de situatie of de ander in het licht van ons hogere zelf proberen te zien. Op deze manier kunnen we ons ervan bewust worden dat alle mensen familie van ons zijn, of zelfs een stap verder gaan en ons voorstellen dat we uiteindelijk Een zijn. Omdat dit in feite het geval is, doet deze visie die door ons wezen heen stroomt een beroep op onze goddelijke diepten, en zijn we in staat om juist te handelen – of niet te handelen. Alle mensen ontlenen hun gedachten en geestelijke kracht aan dezelfde bron, zodat onze verheven gedachten, gevoelens en handelingen anderen meer kracht en meer edele ideeën en gevoelens geven. We kunnen ons dagelijks leven baseren op harmonische gedachten, gevoelens en daden – niet noodzakelijkerwijs omdat daardoor ons eigen leven wordt verbeterd, dat betrekkelijk onbelangrijk is vergeleken met de hele mensheid, maar omdat het leidt tot een betere wereld voor iedereen.

Als we voor de mensheid leven zijn we in overeenstemming met het zuivere licht van het hoogste zelf dat de bron van ieder wezen is:

Zoals van een vlammend vuur de vonken die eraan verwant zijn er met duizenden uitschieten, zo ontspringen aan het Onveranderlijke vele soorten wezens en gaan uiteindelijk weer daarin op.
– Mundaka Upanishad, II.i.1

We zijn allemaal een vonk van dit vlammende vuur, en het is onze heilige plicht om deze goddelijke vonk in ons te doen opvlammen. Dit zal ons in staat stellen om meer licht en warmte aan anderen te geven, die op hun beurt helderder zullen branden. We kunnen beginnen met het geven van onszelf op een bescheiden en eenvoudige manier. Elke keer dat we ervoor kiezen om anderen een beetje bemoediging te geven, zonder aan onze eigen belangen te denken, doen we een stap in die richting. Telkens wanneer we weigeren om door zelfzuchtige gevoelens, gedachten, of beelden te worden meegesleurd en we ze vervangen door verheffende en prachtige gedachten, groeien we niet alleen zelf maar helpen we ook de mensheid te groeien. Iedere keer dat we onze eenheid met alle wezens voelen, komen we dichter bij het verwezenlijken van ons innerlijke zelf:

De wijzen nemen door de kennis (van brahman) duidelijk het gelukzalige onsterfelijke waar dat [licht] uitstraalt.

Wanneer dat Zelf, dat zowel het hoge als het lage is, wordt bereikt, wordt de knoop van het hart doorgesneden, alle twijfel lost op, en aan alle handelingen1 komt een einde.
– Mundaka Upanishad II.ii.7-8

Door het zelf zowel het hoge als het lage te noemen, wordt een absolute scheiding tussen goed en kwaad ontkend. Dit zijn relatieve termen voor hogere en lagere graden van evolutie. Het doet er niet toe op welk niveau we ons bevinden, het zelf is in alles. Ongetwijfeld, is het bewust worden van het zelf een taak die vele levens van transformatie kan duren, maar dit betekent niet dat we dit proces moeten uitstellen. Deze reis naar het zelf is het eeuwige doel van het leven omdat er voorbij het hoogste zelf altijd een nieuwe horizon is met een visie op een nog ‘hoger’ zelf. Wanneer we ons tot goden hebben ontwikkeld, zullen we geen absoluut einde hebben bereikt, maar na een tijdelijke rustperiode zullen we doorgaan onszelf verder te ontwikkelen.

Oude legenden over de ‘gouden eeuw’ vertellen dat er eens een tijd was dat mensen meer in harmonie met elkaar leefden. De toekomst houdt de belofte van een andere gouden eeuw in – niet dezelfde als in het verleden maar één op een hoger niveau, want evolutie verloopt spiraalsgewijs. Volgens de hindoeleringen over cyclussen zal dit tijdperk pas over 427.000 jaar aanbreken. Satyayuga, zoals zij dit ‘tijdperk van waarheid’ noemen, lijkt misschien nog ver weg, maar zulke tijdsperioden betekenen heel weinig voor het eeuwig ontwikkelende zelf in ons. We kunnen nu beginnen om de dageraad ervan in te luiden. Ons huidige tijdperk – kaliyuga, het meest materiële tijdperk van de vier brahmaanse tijdperken – biedt grote mogelijkheden voor groei en zal uiteindelijk een satyayuga voortbrengen.

Niemand kan zeggen dat hij of zij de kracht, wijsheid of goedheid niet heeft om mee te helpen, omdat deze kwaliteiten in ieder menselijk hart aanwezig zijn. Ieder van ons kan zijn deel bijdragen om universele broederschap – dat innerlijk gezien al een feit is en ook de basis vormt van de uiterlijke natuur – te verwezenlijken door de knopen van ons hart los te maken en in die mate licht en vrede over de aarde uit te stralen. En waarom zullen we daar stoppen? Deze vonken van licht zullen de diepten van een heelal verlichten dat vol wezens is die zich allemaal tot iets groters ontwikkelen.

Bron: Theosofie.net via Wereldgeheimen.nl

Het licht schijnt in de duisternis

Hoe is de weg die voor ons ligt? Ieder van ons zou zich deze vraag moeten stellen en nagaan wat dat voor ons betekend, als individuen en als sociale wezens.

In de donkerste periode van het jaar zijn begrippen zoals licht en duisternis heel actueel en spreken tot ieders verbeelding. De toekomst van de mens en wereld is nog in duister gehuld en als zodanig verbonden met angst en onzekerheid.

Mijn bronnen voor deze boodschap voor 2008 zijn geworden de uitspraken van de Dalai Lama en wat hij tegen ons zegt: ”Door onze onbevreesde gedachten, onze houding en onze vrij handelingen, door het bezit van een open hart en genereuze liefhebbende geest kunnen we veranderingen teweegbrengen. We kunnen het jaar 2008 binnengaan als waarachtige menselijke wezens en wereldburgers, zodat angst en scheidingsmuren tussen mensen wegvallen en we eenheid in verscheidenheid en licht in het duister zien!”

De vraag is niet wat kunnen wij als individu voor het geheel betekenen, de vraag is hoe kunnen we dat doen in het besef dat individuele handelingen en activiteit het geheel beïnvloeden en van de reële mogelijkheden die geboren worden door onze persoonlijke betrokkenheid.

Licht en duisternis zijn universele begrippen en we merken dat veel mensen in onze huidige tijd meer dan ooit verlamd worden door angst en deze angst wordt bijzonder versterkt door de media en de overheid gebruikt als als politiek machtsmiddel. Daarom is het zo ontzettend belangrijk dat we in het duister rondwalend; toch vol vertrouwen beseffen dat het licht altijd sterker is dan de duisternis. In de aanvaarding van het duistere aspect binnen en buiten onszelf ligt ook ingesloten het aanvaarden van de toekomst als ultieme uitdaging.

Wordt angst onze nieuwe cultuurobsessie?

Angst is een autonome en destructieve kracht geworden in de samenleving, die ook de democratie ondermijnt. Het uit de angstcultuur voortvloeiende pessimisme is een destructieve kracht. De toekomst hoeft helemaal niet slechter te zijn dan het heden, maar om dat te zien is er wel een radicale omslag in ons denken nodig en we moeten op een andere manier naar onszelf gaan kijken om dit echt in te zien.

De nadruk in onze cultuur vertolkt door de media, ligt nu veel te veel op de negatieve kanten van het menselijke handelen, dit terwijl mensen toch ook creatieve wezens zijn die heel goed in staat zijn om problemen op te lossen. Die constructieve kant moeten we veel meer naar voren laten komen. Ik was diep onder de indruk van ”An inconvenient truth” van Al Gore en de wetenschappelijke apocalyptische aspecten van het angstsyndroom die in de documentaire worden verkondigd: scheuren in de oppervlakte van de aarde, woestijnvorming, vergiftigen van de afvalhopen, aantasting van de ozonlaag, zure regen, broeikaseffect etc,etc. Het is moeilijk om positief te blijven bij zulke onheilsprofetieën. Nu we het eind van deze eeuw naderen, ziet het menselijke ras als geheel; maar ook ieder afzonderlijke individu zich op zijn levenspad geconfronteerd met een zeer ernstige beproeving en het is goed om je te realiseren dat we moeten kiezen langs welk pad we verder willen reizen. We kunnen verder gaan langs het huidige pad of we kunnen een bewuste beslissing nemen om van dit pad af te stappen naar een nieuw pad dat afgezet is met een nieuwe innerlijke bewustwording. Bewustwording is een positieve energiezone, die we binnenin ons kunnen voortbrengen.

Voor mij was van groot belang om tegenover de mogelijke doemscenario’s van Al Gore de woorden van Rupert Sheldrake te zetten: ‘Van een ding kunnen we zeker zijn: zelfs als alle mensen van de planeet weggevaagd zouden worden, zou de planeet zelf nog niet uitgestorven zijn. Als in Engeland iedereen morgen zou sterven, zou Londen in tien jaar tijd overal weer met gras bedekt zijn….”

Volgens Sheldrake’s holistische visie overschatten we onszelf te zeer als we denken dat wij het lot van de planeet volledig in onze handen hebben, want de regenererende vermogens van de planeet zelf en de mensheid als deelmer daarin, zijn heel groot. In zijn meesterwerk ”A New Science of Life”, zegt Sheldrake: ''laten we opnieuw het heilige in ons leren ontdekken en onze relatie met de aarde als een heilige band herstellen. Op die manier zullen we ook verbinding maken met onze eigen regenererende vermogens”.

In een tijd waarin de macht van de media groter is dan ooit, waarbij haar culturele invloeden steeds doorslaggevender wordt, is het individuele bewustzijn en vertrouwen in je eigen kracht, volgens mij, van essentieel belang. Daarnaast wordt het steeds belangrijker over ruimte en mogelijkheid te beschikken om met anderen van gedachten te kunnen wisselen en samen in alle vrijheid kunnen en mogen reflecteren over de maatschappij.

Het herkennen van het duistere en dat onder ogen willen zien, maakt ons bewust van de manipulatieve machten die achter de schermen van onze zogeheten democratische maatschappij en in de wereldpolitiek schuilen. Deze machten herkennen en ons ervan bewust worden draagt er ertoe bij dat er zoveel mogelijk mensen zullen gaan beseffen hoe belangrijk is om nu wakker te worden.

Het licht schijnt in de duisternis….'

In het kader van licht en duister moet ik denken aan de uitdagende woorden van Linji in zijn ”Klein boek om het licht heen”. Zesendertig korte gedichten over het licht. Nee, niet óver het licht, maar ‘om het licht heen’: de woorden omcirkelen het licht als iets dat zelf niet in woorden te vatten is, maar dat een geheim blijft. Het licht zelf valt buiten het domein van de taal. De taal kan het licht alleen maar benaderen en er naar verwijzen – en dan maar hopen, dat een ander het ook ziet, en herkent, en zegt: ‘O ja…: het licht!’

Hans Andreus begint zijn bundel zo:

‘Ik weet haast niets meer
van alles wat ik eens heb willen zeggen.
Ik wil haast niets meer zeggen.
Alleen iets van het licht’

Op de eerste plaats doet de bekentenis van de dichter over de ontoereikendheid van woorden ten overstaan van die afgrond van licht onmiddellijk denken aan de Hartsoetra, waar immers eveneens de onmacht van alle woorden wordt beleden. En precies zoals in de Hartsoetra gezegd wordt dat de tot diepe inzicht en zelfkennis gekomen mens, oog in oog met de duistere aspecten buiten en in zichzelf, geen angst kent. Zo wordt hier ook de angst menselijkerwijs beschouwd als een uitdaging om door het duister heen te breken in lichtvolheid en grenzeloosheid.

Dit is de tijd van groeiend inzicht in onszelf.

Dit is de tijd waarin de gelijkwaardigheid van alle mensen een bereikbaar ideaal wordt.

Dit is de tijd waarin wij ons bewust gaan worden wie we zijn en zelf onze doelen bepalen.

Dit is de tijd waarin we onze angsten mogen loslaten om in onze kracht te gaan staan.

Ik groet de waarachtig mens in je.

Misschien besef je het niet, misschien heb je nooit durven dromen dat je waarachtig mens bent, dan dat niemand ooit iets anders dan waarachtig mens kan zijn, dat waarachtig mens- zijn de essentiële kern van je wezen is, dat het niet iets is dat in de toekomst kan gebeuren, maar iets dat al gebeurd is.

Je “waarachtig mens” is die bron van alles, je oorsprong, zowel de bron als doel. Wij bewegen ons van ons waarachtig mens-Ik naar ons waarachtig mens -Zijn. Deze drie woorden: waarachtig mens -zijn omvatten alles, de hele kringloop van het leven, van alfa tot omega.

Maar jij ligt diep in slaap, je weet niet wie je in werkelijkheid bent. Je hoeft niet waarachtig mens te worden, je hoeft alleen maar te herkennen dat je waarachtig mens bent, alleen maar terug keren naar je eigen bron en in jezelf te kijken.

( bewerkte versie, origineel uit: The Heart Sutra)

Auteur: Louise Baanders

Bron: Argusoog.org

Aantrekken en afstoten tussen tweelingzielen

Wanneer er geen angst is en beiden twins in verbinding staan met hun hogere zelf dan trekt de liefde hen naar elkaar toe als twee magneetjes. Maar zodra er weer iets van angst omhoog komt bij beiden of bij één van de twins dan zorgt die angst ervoor dat het zich verwijdert van de liefde (afstoten, vluchten).



Aangezien vele twins na de twinontmoeting pas echt bewust met hun transformatieproces starten, begint op dat moment ook het bewuste loslaten/transformeren van alle oude angsten.

Veel mensen hebben zeer traumatische ervaringen beleefd waardoor ze Maskers (stoerheid-machogedrag-schijnzekerheid-nep vrolijkheid) zijn gaan dragen waarachter ze die angsten kunnen verbergen. Bij veel mensen is ook de welbekende BeschermingsMuur op jeugdige leeftijd al in het leven geroepen. Die muur staat voor hun Angst-Ego en die heeft als taak iedereen die ook maar in de buurt van hun gekwetste hart probeert te komen, bij hun vandaan te houden (afstoten).

Bindingsangst en Verlatingsangst zijn de grootste angsten die ontwikkelt zijn. Op het moment dat iemand in zijn angst schiet wordt hij/zij onbewust en dat is het moment dat het ego het overneemt en alles en iedereen die in de buurt probeert te komen van zich afstoot met allerlei smoesjes, leugens, verzwijgingen, geweld of wat dan ook. Het maakt niet uit wat ie er voor moet doen zolang het maar lukt die persoon uit de buurt te houden van het hart van degene die hij/zij aan het beschermen is.

Wanneer er geen angst is en beiden twins in verbinding staan met hun hogere zelf dan trekt de liefde hen naar elkaar toe als twee magneetjes. Maar zodra er weer iets van angst omhoog komt bij beiden of bij één van de twins dan zorgt die angst ervoor dat het zich verwijdert van de liefde (afstoten, vluchten). Het afstoten zal net zolang door blijven gaan totdat degene die vanuit zijn/haar angst nog aan het afstoten is voldoende eigenliefde, geloof, zelfvertrouwen en kracht heeft ontwikkelt.

Het is belangrijk voor degene die al meer geopend is om heel goed bij zichzelf te blijven als hij/zij wordt aangevallen door het ego van zijn/haar twin. Doe je best niet te Reageren op de aanvallen van dat ego, blijf er tijdens die aanvallen bewust van dat die ander je aanvalt vanuit zijn/haar angst en het niet persoonlijk bedoelt is. 9 van de 10x heeft het absoluut helemaal niets met jou te maken maar met iets zeer ouds uit hun jeugd of met dingen die in hun vorige relaties gebeurd zijn. Omdat jij het dichtst in de buurt van die ander zijn/haar hart staat ben jij degene waar ze hun angst/boosheid etc het eerst op afreageren.

Reageren (verwijten, aanvallen, jezelf verdedigen etc) op die ander zijn/haar ego aanvallen zal alleen maar meer het ego van die ander vergroten. Als je niet reageert zal het ego van die ander ook sneller weer verdwijnen.

Als je merkt dat je moeite hebt met het afstotelijke ego gedrag van je twin, schep dan wat meer ruimte tussen jullie. Ga niet constant zitten bellen, mailen etc maar laat die ander even met rust en gun jezelf ook rust en ruimte om bij jezelf terug te keren of te blijven. Heb je te maken met een extreem sterk ego en heb je moeite om overeind te blijven kijk dan eens goed of je niet teveel van jezelf aan die ander weggeeft.

Veel twins willen nog wel eens de 'fout' ingaan door teveel energie van zichzelf weg te geven aan die ander door alles wat die ander vanuit zijn/haar ego doet maar goed te keuren omdat ze denken dat dat hoort bij het onvoorwaardelijk zijn. Helaas zijn extreme ego's net kleine kinderen, en kinderen hebben regels en grenzen nodig anders weten ze niet waar ze aan toe zijn. Bij extreme ego's zal je dus goed je grenzen moeten aangeven en voor jezelf moeten opkomen anders dreigen ze echt over je heen te lopen.

Onvoorwaardelijk zijn houd niet in dat je over je eigen grenzen heen laat gaan of over jezelf heen laat lopen, laat je dat wel gebeuren dan getuigt dat niet echt van veel eigenliefde of goede verzorging van jezelf. Heb begrip voor die ander maar maak die ander nooit belangrijker dan jezelf.

Als je dat wel doet zal je merken dat je je gauw leeg en moe zal gaan voelen omdat je al je energie weggegeven hebt aan die ander. En hoe meer je weggeeft hoe minder er van jou overblijft en jij uiteindelijk jezelf verliest in die ander en weer op zoek moet gaan naar jezelf. Blijf dus vooral bij jezelf als je merkt dat die ander jou vanuit zijn/haar angst ego afstoot.

Liefs Ivy (Ivy Bisoen).

Bron: Aquariusage.com

Op weg naar jezelf...

Wat een heftige/mooie tijd! Er wordt heel veel gespeculeerd over het vergaan van de wereld op 21 december 2012 maar voor nu lijkt het of we zelf even vergaan JA. We zijn even de weg kwijt.

Ons gevoels/emotionele lichaam reageert niet alleen op de huidige heftige zonnevlammen maar ook op heel veel andere prikkels. Het is zo onderhand ook moeilijk om te onderscheiden of het gevoel dat je hebt nu van jezelf is of van een ander. Het is in ieder geval wel de moeite waard om dit te onderzoeken en ga er dan niet te snel van uit dat het van een ander is. Het is ook zo dat laag trillende (negatieve in de volksmond) energie van een ander bij jou bodem kan vinden zonder dat je jezelf daar bewust van bent. Dan is er werk aan de winkel.

De scheidingslijn tussen gevoels/emotionele en mentale laag wordt poreuzer en dat is echt merkbaar. Waar we in de westerse wereld zo lang vertrouwd hebben op die mentale laag dmv controle, materiaal, macht enz. is het juist deze laag die er de brui aan wil geven en dat ook doet. Dat uit zich o.a. in moeilijk uit je woorden kunnen komen (stotteren, vreemde woorden zeggen, niet het juiste woord krijgen bij wat je voelt, geen naam bij een persoon krijgen enz.) omdat ons mentale vermogen aan de linkerkant van onze hersenen gewoon even rust wil na eeuwen van overmatig inspanning.
Ons bewustzijn breidt zich nu heel snel uit. We gaan weer meer voelen, worden weer intuïtiever en ervaren steeds meer van de onzichtbare werelden om ons heen. Zogenaamde toevalligheden en deja’s vue zijn dan ook schering en inslag.

Door de crisis worden we gedwongen (lees een handje geholpen) om afstand te nemen van materiaal en dat is goed want wees nu eerlijk, anders hadden we toch nooit vrijwillig in willen leveren. We hebben ook nog last van de oorlogen, ja echt, verzamelen en nog eens verzamelen roepen onze cellen want er is tekort. Weet je dat je tot 7 generaties terug herinneringen in je cellen bewaard? We noemen dit ook wel karma.

Daar zitten ook gevoelens bij die je liever niet in je systeem zou hebben en juist die zijn we nu heftig aan het schonen. Dit kan voelen als een depressie of te wel je heel erg down voelen. Lichamelijk ervaar je dit door heftig trillen in je zelf. Besef dan dat het kan zijn dat er iets opgelost wordt ipv dat je te snel denkt in een depressie te zitten. Ja het voelt rot volgens menselijke normen en het kan een aantal dagen tot een week duren. Juist het niet precies weten wat er gebeurt, roept angst op met alle gevolgen van dien. Blijf je constant bewust van je lijf! Uren door het bos sjouwen of langs het strand is niet voldoende, controleer of je alle delen van je lichaam voelt.

Angst roept vluchtgedrag op en dat is wat ons lichtlichaam momenteel letterlijk doet bij veel mensen: ze hebben spontane uittredingen en kunnen niet terug in hun lichaam. Nog meer angst en dus verkramping van het lichaam. Blijf rustig, echt je komt terug. Je geest (schakel tussen ziel en lichaam) blijft werken dus kun je die commando’s geven, juist nu de gedachtenkracht zo sterk is.

Ook het aantal mensen dat last heeft van psychoses is groot. Hier is sprake van het verlaten van het stoffelijk lichaam èn het op hol raken van de geest. Hierbij kun je ook nog paranormale verschijnselen ervaren waarvan je achteraf niet weet of het fantasie was of werkelijkheid. Je kunt een psychose aan voelen komen, wees dus alert op de signalen en geef je omgeving een seintje.

Als je dan ook nog slecht slaapt, denk je het helemaal niet meer te trekken. Denk er eens anders over want alles wordt anders. Misschien heb je gewoon minder slaap nodig nu omdat je anders oplaadt dan voorheen. Soms is een tukje van 10 minuten al voldoende om je een enorme booster aan energie te geven. Ga er ook niet te snel van uit dat het zo blijft. Daar wordt je somber van. Onderzoek op je gemak wat er aan de hand zou kunnen zijn en luister naar inzichten die dan “ineens”binnen komen.

Dit. heeft echt te maken met de heftige evolutie van het menselijke ras momenteel en die van de aarde.

Ja het gaat snel! Ons 6e chakra (tussen de wenkbrauwen) of 3e oog begint zich te herinneren dat we hier eeuwen geleden meer mee deden. Vanuit dit chakra komen ook onze inzichten. Omdat dit chakra samenwerkt met het 3e (maaghoogte) is dat flink van de rel wat maagpijn, maagzuur en misselijkheid veroorzaakt nu. Aan misselijkheid wordt snel paniek gekoppeld, de koppeling tussen geest en lichaam roept dit op.

Er zijn nog veel meer lichamelijke klachten: kortstondig zwellingen rondom gewrichten zoals ellebogen en knieën maar vooral veel onderrug- en nekpijn. Let goed op je houding! Naar beneden met die schouders. Hou je bekken en heupen soepel door een hoela hoep beweging te maken waarbij je de schouders stil houdt.

De rug staat voor verleden en daar zit hem de kneep. We laten nu echt los, op allerlei vlakken. Op materieel, emotioneel, persoonlijk en zelfs spiritueel vlak. Vorige levens willen geschoond worden en inzichten over de boodschap van de ziel komen spontaan naar boven.

De opleiding Ohmpunctuur. Geeft jou ook inzicht en de ruimte om weer verder te gaan in deze mooie tijd: www.ohmpunctuur.nl

Het blijft overigens wonderlijk maar o zo mooi dat je met het bundelen van lichtenergie en resonantie mensen kan helpen

Namaste,

Peter Gouw

Doorbraak in onze Evolutie: Egospelletjes

Momenteel bevinden wij ons in een cruciale fase van onze evolutie waarin wij ons aan het bevrijden zijn van de uitwassen van ons op drift geraakte ego en onze nog onvolwassen mind. De jaren 2011-2012 zijn doorbraakjaren waarin ons menselijke bewustzijn fundamentele veranderingen doormaakt die ons in de komende jaren zullen leiden naar een meer eenheidsgericht bewustzijn. Hiermee zullen wij uiteindelijk boven ons conflictdenken uitstijgen en een toekomst creëren waarin wij met meer respect, harmonie en liefde met elkaar en met de aarde omgaan, vanuit de leidende gedachte dat we allen onderdeel zijn van één en hetzelfde grote geheel. Dit gaat echter niet vanzelf. Eric Huysmans houdt zichzelf en de lezer in een reeks artikelen een kritische spiegel voor met wat dit van ons allen vraagt. In dit deel gaat hij in op ons ego.

Lezingen over de thema's uit zijn boeken geeft hij op 24 mei in Harderwijk, 30 mei in Moergestel en 20 juni in Venlo. Zie www.sensability.nl

Ons afgescheiden ego

Wij bevinden ons thans in een cruciale fase van onze lange reis door het menselijke koninkrijk. We hebben met de 20^e eeuw een eeuw achter de rug waarin het menselijke lijden massale vormen heeft aangenomen. De twee wereldoorlogen hebben talloze slachtoffers gekost, maar hebben tegelijkertijd de weg geplaveid voor een ongekende toename in het aantal geïncarneerde zielen dat is afgedaald naar de fysieke aarde. Na de tweede wereldoorlog is dit aantal toegenomen van 2 miljard naar inmiddels 7 miljard.

Hoe is deze extreme toename te verklaren? Wat is er veranderd op aarde waardoor onze zielen zich hier zijn komen melden? Wat komen wij hier doen? Wat brengt ons in zo’n grote getale naar deze driedimensionale aarde met zijn grove dualiteit, waar het menselijke lijden zo nadrukkelijk door grote groepen gevoeld wordt?

De beste reden die ik kan bedenken is dat er momenteel een goede mogelijkheid moet zijn om een grote stap te maken in de ontwikkeling van ons bewustzijn, wat immers de betekenis van het leven is in de meest brede zin. En omdat het hoofddoel in deze vierde planeetronde van de aarde ligt in de ontwikkeling van ons emotionele bewustzijn, zal deze stap hierin gemaakt moeten worden. Deze constatering brengt mij bij ons ego. Ons ego is namelijk ons lagere zelf dat zich in zijn huidige staat vooral laat leiden door emoties. De hoofdreden dat wij in zo’n grote getale nu op aarde aanwezig zijn, moet dan ook liggen in de mogelijkheid om een doorbraak te realiseren in de werking van ons menselijke ego!

Ons ego verkeert in afgescheidenheid en dit leidt ertoe dat wij lijden. Ons menselijke lijden wordt veroorzaakt doordat we ons afgesneden voelen van onze bron en van het grotere geheel. De huidige staat waarin ons ego verkeert is het grootste obstakel om uit ons lijden te komen en onze afgescheidenheid op te heffen. Ons ego zit namelijk gevangen in een verduisterd bewustzijn. Daardoor hebben wij niet door dat wij in werkelijkheid een ziel zijn die tijdelijk de vorm heeft aangenomen van een uniek menselijk individu dat bezig is aan een ontwikkelingstocht naar een steeds hoger bewustzijn. In ieder leven daalt onze ziel af in een nieuwe set van lagere lichamen. Om dit tot een levensechte gebeurtenis te maken was, en is, het noodzakelijk dat wij ons telkens volledig vereenzelvigen met onze lagere lichamen. Zo denken wij bij iedere incarnatie dat wij ons fysieke lichaam zijn en dat de daarin rondspokende emoties en gedachten eveneens van onszelf zijn. Wij identificeren ons, met andere woorden, met ‘ons’ fysieke lichaam, en met ‘onze’ emoties en gedachten. En wij zijn de connectie met ons werkelijke zelf, onze ziel (en op een nog hoger niveau: onze monade), kwijtgeraakt.

Onze menselijke ziel ontleent zijn bestaansrecht aan zijn individualiteit. Dit maakt ons tot mens. Onze individualiteit en onderscheidingsvermogen zetten ons aan tot creatie. Met het groepsbewustzijn uit het dieren koninkrijk waren wij niet in staat tot individuele creatie. Als mens zijn wij dat wel. Hiervoor rust onze ziel zich in elk leven uit met een fysiek, emotioneel en mentaal lichaam. Ons emotionele lichaam wordt bestuurd door onze lagere persoonlijkheid, oftewel ons ego, en ons mentale lichaam door onze mind. In onze huidige staat van bewustzijn voeren onze emoties nog de boventoon en leveren deze een strijd met de ratio van onze mind. Ons ego zit dus nog aan het roer en deze denkt vooral aan zichzelf. Wij zijn onszelf gaan zien als het centrum van het universum. En wij zijn onszelf gaan vereenzelvigen met ons ego. Ons ego is met andere woorden een eigen leven gaan leiden. Daarin is het doorgeschoten en een ongeleid projectiel geworden. Het heeft ons in zijn egoïstische geldingsdrang in een ijzeren greep genomen zonder dat wij ons daar bewust van zijn. In de huidige fase van onze evolutie is het van groot belang dat wij ons gaan ontworstelen aan ons ego en dat wij gaan beseffen wie wij in werkelijkheid zijn: een monade die is geëvolueerd tot een menselijke ziel in een causaal lichaam dat telkens incarneert in een fysiek, emotioneel en mentaal lichaam om daarin zijn bewustzijn te ontwikkelen naar steeds hogere niveaus.

In mijn boek ‘Doorbraak in onze Evolutie’ ga ik uitgebreid in op hierboven gebruikte termen als menselijk – en dieren koninkrijk, monade, planeetronde, het menselijke lijden en onze verschillende menselijke lichamen.

De egospelletjes

Doordat ons ego in onze huidige bewustzijnsstaat alleen aan zichzelf denkt, hebben al zijn acties als doel om er zelf beter van te worden. Om zijn egoïstische doelen te behalen, werkt ons ego volgens een vaste manier. Het speelt een aantal spelletjes. De Oneness University, het opleidingsinstituut van de Oneness Beweging van Sri Amma en Sri Bhagavan (zie afbeelding) in India, noemt dit de egospelletjes. Ons ego speelt in zijn huidige doen en laten altijd een of meer van deze spelletjes. Dit is zijn vaste manier van opereren. Hij kan niet anders. Als wij een stap willen maken in onze evolutie naar een hoger emotioneel bewustzijn, dan is het van groot belang dat wij deze spelletjes gaan onderscheiden en gaan doorhebben wanneer wij (lees: ons ego) ze spelen. Daarvoor moeten we uiteraard eerst weten welke spelletjes dit zijn. De Oneness University onderscheidt de volgende zes spelletjes:


Sri Amma en Sri Bhagavan, de oprichters van de Oneness Beweging.

1. Domineren, vermijden van dominantie
Ons ego wil voortdurend in controle zijn en bepalen wat er gebeurt. Het denkt dat te kunnen bereiken door situaties of personen te domineren. En als ons ego zich, andersom, gedomineerd voelt, dan probeert het van alles om onder die dominantie uit te komen. Dit varieert van het overnemen van de dominantie tot stilzwijgend protest, ontduikend gedrag, zwelgen in slachtofferschap, klagen, of sabotage.

2. Ik heb gelijk, de ander heeft ongelijk
Ons ego is overtuigd van zijn eigen gelijk. Zijn opponent heeft per definitie ongelijk. Zie hier de geboorte van conflict. Ons ego speelt zijn conflicten steeds op dezelfde manier uit. Zowel op het persoonlijke - als op micro -, meso - en macroniveau. Ieder conflict in deze wereld, of het nou tussen personen of tussen landen is, wordt geboren en aangedreven door het ‘gelijk/ongelijk spel’. Zolang één van beide partijen zich in zijn gelijk blijft verschansen, zal het conflict nooit worden opgelost. Ons ego vindt dat de ander eerst zijn gelijk moet opgeven voordat hij dit zelf zou willen overwegen. In deze impasse zit ieder (langdurig) conflict in onze wereld vast.

3. De ander ‘slecht’ of ‘fout’ maken
Ons ego identificeert een persoon met diens gedrag en speelt op de persoon. Het beschouwt de ander als ‘slecht’ als deze in zijn ogen verkeerd gedrag vertoont. Hierover gaat het zich beklagen. Meestal niet direct naar de ander (want dit durft het ego niet), maar naar derden of in zichzelf. Ons ego mokt, klaagt, roddelt of ontwijkt de ander. Medestanders in zijn beklag zijn altijd te vinden. Doordat het ego in iedere mens op dezelfde wijze werkt en de meeste mensen zich hiervan onbewust zijn, kan het dit spel via andere personen eindeloos blijven spelen.

4. Iets of iemand de schuld geven: ‘blaming’
Als ons ego ergens onder lijdt, wat nogal eens het geval is, zoekt het een schuldige. Het zoekt de oorzaak niet bij zichzelf en neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn situatie. Het steekt veel meer energie in het zoeken naar schuldigen dan in het zoeken naar oplossingen, laat staan dat het kijkt naar zijn eigen aandeel in de situatie. Dit laatste doet ons ego niet en het lijkt niet te beseffen dat het hiermee al zijn kracht weggeeft en zich afhankelijk maakt van andere personen of omstandigheden. Het stelt zich op als slachtoffer en verwacht dat de externe factor verandert. Maar daar heeft het tot zijn grote frustratie geen invloed op.

5. ‘Covering up’, afdekken van de waarheid, liegen
Ons ego verstopt zich en zal zelden het achterste van zijn tong laten zien, tenzij het zijn zelfbeheersing verliest. In dat geval heeft het zijn frustraties er al uitgegooid voor het er erg in heeft. Maar zolang het de zaak onder controle denkt te hebben, zal het poppenkast blijven spelen en bedekken wat er werkelijk voor hem speelt. Ons ego is niet in staat om onverbloemd en neutraal, dus zonder emoties, te zeggen wat er IS.

6. Zelfrechtvaardiging
Ons ego is een meester in het rechtvaardigen van zijn gedrag. Het verzint allerlei redenen om iets wat het heeft gedaan, of juist heeft nagelaten, goed te praten. Het heeft de neiging om zich hier in uit te leven via het zeer uitvoerig vertellen en herhalen van allerlei verhalen.

De kosten van de egospelletjes

Deze egospelletjes leiden tot veel problemen, zowel op persoonlijk - als op wereldniveau en op alle tussenliggende niveaus. Ze leiden tot de strijd en de conflicten waar we met zijn allen al zolang in verkeren. Wij hebben niet door dat het ons ego is die zijn spelletjes speelt wanneer we egoïstisch bezig zijn en alleen aan onszelf denken. We denken dat wij dit zelf zijn, omdat wij ons identificeren met ons ego. Maar in werkelijkheid zijn wij een ziel, ons Ware Zelf, en die speelt geen spelletjes. In onze huidige evolutiefase dompelt onze valse identificatie met ons ego ons onder in diens overwegend contraproductieve en destructieve spelletjes. Dit houdt ons af van werkelijke groei, van datgene waar onze ziel voor gekomen is. Het is dus van groot belang om uit de greep van ons ego te komen en de oorspronkelijke creatiefunctie van ons Ware Zelf, onze ziel, weer in ere te herstellen.
Om dit te realiseren dienen we allereerst te gaan beseffen wat het spelen van deze spelletjes ons eigenlijk kost. De kosten van deze spelletjes zijn namelijk niet gering. Het zijn geen ‘win-win’ -, maar ‘verlies-verlies’ spelletjes! Ons ego verkeert in de illusie dat het iets wint als het dominant is over de ander, of als het zijn gelijk haalt, of door het spelen van de andere spelletjes. Maar in werkelijkheid is ons verlies veel groter dan de vermeende ‘winstpunten’. Aan de spelletjes kleven namelijk de volgende prijskaartjes:

1. Verlies van energie: ons vermoeid en onvoldaan voelen.
2. Verlies van vitaliteit: ons uitgeblust en leeg voelen.
3. Verlies van (levens)vreugde: ons somber en depressief voelen.
4. Verslechtering van relaties met anderen: ons afgescheiden en eenzaam voelen.
5. Verlies van vrijheid (van expressie): het sterven van het verlangen van onze ziel.
6. Afnemende gezondheid op fysiek -, emotioneel -, mentaal - en zielsniveau.

Al deze verliespunten leiden uiteindelijk tot een algeheel verlies van welbevinden. We gaan ons door de egospelletjes steeds ongelukkiger voelen!

In het volgende deel ga ik in op hoe we ons van de egospelletjes kunnen bevrijden.

Bron: Earth-Matters.nl

Column: toegang krijgen tot hele andere gebieden in het bewustzijn

Wat is nu precies de vernieuwing waar men over spreekt, waar wij allemaal zo op wachten en naar uitkijken en ook midden in zitten?

De vernieuwing zoals aangegeven is eigenlijk een vernieuwing die al heel lang speelt in de wereld en in deze schepping. Maar wat er nu op dit moment aan het samenkomen is, zijn allerlei energiestromen die zich uiteindelijk tot één punt gaan richten. En juist doordat al deze verschillende gelaagdheden van energiekrachten samen gebundeld gaan worden, zal dit een zo diepe im- en explosie veroorzaken op alle lagen in deze schepping, dat er daardoor een opschuiving zal plaatsvinden in het totale evolutiepatroon. Het patroon van de evolutie zal gewijzigd gaan worden. De tijd is aangebroken om dit patroon opnieuw vorm te geven, en dan niet meer op de manier zoals het is geweest, dat heeft zijn doel ten diepste gediend, het heeft de mens en zijn totale schepping gevormd tot het punt van nu. Maar dit is nu een volkomen nieuwe golf die in gaat stromen en die voor de gevoelige mensen op uw aarde al zo voelbaar zijn. Maar, nogmaals, de wereld, uw wereld is een wereld van dualiteit en velen zien in deze dualiteit ook de negatieve invloed van vernieuwing.

Het heeft alles weer te maken met de aloude angstpatronen die in het oude evolutiepatroon zo prominent aanwezig is. Daarin is het voor jullie allen van belang om goed uw onderscheidingsvermogen helder te houden. En te zien dat vernieuwing altijd consequenties in zich draagt, omdat het altijd afscheid nemen betekent van dat wat veilig was. Maar dat wat veilig was blijkt nu niet meer zo veilig te zijn, eenvoudigweg omdat nieuwe patronen zich niet meer aan kunnen passen aan oude. En dat zorgt nu al voor de nodige explosies en implosies op uw wereld. U hoeft alleen maar in uzelf en naar uw wereld te kijken, daarin gebeurt het al. maar het zal uiteindelijk op grote schaal plaats gaan vinden op alle lagen binnen deze schepping, vanuit de diepste stof tot in de hoogste geest zal deze enorme trilling ook voelbaar gaan zijn.

Alles maakt daar deel van uit, alles heeft daar ook deel aan. Het zal daarin voor velen een soort van gespletenheid gaan zijn, en er kan ook een soort gesplitstheid gaan optreden, omdat niet ieder bewustzijn op hetzelfde niveau aanwezig kan zijn. Dit is onderdeel van evolutie. Maak u niet ongerust daarover, maar wees u wel bewust van het gegeven hoe belangrijk het is het bewustzijn steeds meer op te rekken en steeds meer te weten waar u staat vanuit uw eigen Zijnsaspect. Niet vanuit uw kleine zijn, want deze fase van klein zijn, van de kleine menselijke persoonlijkheden zullen daarin een enorme verschuiving gaan voelen. Het zal alles op gaan schuiven, ook daarin zullen velen op uw wereld nog geen raad weten met de vernieuwing die al in hun zelf plaatsvindt.

Velen zullen op dat moment werkelijk spoorloos ( de weg kwijt) zijn.

Het is belangrijk voor u allen als bewuste mens zich dat goed te realiseren. Om het spoor wat u loopt in uw leven, uw eigen stroom en uw spoor in dit leven, werkelijk goed te gronden. En te weten dat uw spoor werkelijk uw spoor dient te zijn vanuit uw eigenheid. Want het heeft ermee te maken dat dát uw ankerpunt zal zijn waarop u sterk zult staan op het moment waarop uw hulp gevraagd zal worden. Mensen die spoorloos zijn zullen mensen zoals u nodig hebben om zich weer op een bepaalde manier in te kunnen herkennen.

Want velen zullen ook mentaal daarin volkomen de weg kwijt kunnen zijn. Het is belangrijk om dit te weten, om dit gegeven ook aan u allen voor te leggen zodat u zich kunt realiseren dat alles wat u nu doet aan uw eigen verdere ontwikkeling werkelijk van levensbelang gaat zijn, zowel stoffelijk als geestelijk. Daarin zult u allen een belangrijk deel kunnen bij gaan dragen.

U zult toegang krijgen tot hele andere gebieden in het bewustzijn.

De vernieuwing zoals die in de wereld zichtbaar is wordt ook uw vernieuwing. Dus datgene wat nu zo door de zwaarte in alles wat u heeft geleerd uiteindelijk heeft kunnen uitkristalliseren heeft daarin nu een hele belangrijke functie. Want wanneer alles opschuift, schuift het ook op in uw bewustzijn. U zult toegang krijgen tot hele andere gebieden in het bewustzijn, in het grote bewustzijnsveld, waar u altijd al aanwezig bent geweest. Maar dan letterlijk aanwezig zult kunnen zijn en vanuit die bron zult kunnen putten waardoor u vanuit die energie zodanig dat mee zult nemen in uw leven van dat moment, dat daarin de verspreiding van dat nieuwe bewustzijn, de verspreiding van dat nieuwe veld als een golf over uw aarde zal kunnen gaan.

Niet vanuit de oude manier, maar vanuit een hele dichtbije manier omdat u direct aangesloten zult zijn op dat veld. Wees niet bang voor die vernieuwing, durf nu al onthecht te zijn van al datgene wat er nu niet wezenlijk toe doet in uw leven. Maak nu al los, al datgene wat niet meer uw leven dient, wat uw groei niet meer dient, maar wat nog steeds oude evolutiepatronen zijn, waarin u meedraait, waarin u het gevoel heeft mee te moeten draaien. En deels is dat zo, maar deels is de andere werkelijkheid al zo zichtbaar. Als u zichzelf de stilte en de aandacht van dat nieuwe veld wilt gunnen, zult u steeds vaker een glimp op gaan vangen van dat wat zo wezenlijk gaat zijn.

Wees niet bang en wanneer er nog angst is, ga dat dan niet uit de weg, maar werk daar doorheen. Zodat dit u niet in de weg zal staan op het moment waarop datgene wat samengebracht gaat worden in die enorme krachtsuitstroom en instroom, dat u daar zult staan, vanuit wie u bent. Omdat u wist wat er kwam en u wist wat te doen. U zult daar staan vanuit verbindende energie, vanuit dat wat u werkelijk altijd al heeft geweten.

Het einde der oude tijden, het einde van een oud evolutiepatroon.

De andere kant van dit gegeven, het gegeven waarin mensen zich zo vaak verbinden, de duistere kant van deze vernieuwing, het wat ik in uw woorden zal gebruiken, als het doemdenken der mensheid, omdat het einde der tijden daar zal zijn, is deels waar. Het einde der oude tijden, het einde van een oud evolutiepatroon. Als u dit begrijpt zult u ook steeds uzelf helder moeten blijven bezien in het niet meestromen op dat soort energiedraden.

Want die energiedraden voeden de oude angstlagen en deze oude angstlagen zijn tot diep in deze schepping geworteld.

Niet alleen binnen deze planeet, maar ook in andere levensvormen die daar hun voeding aan onttrekken. Wees u hier allen zeer, zeer bewust van. Want deze energie van de negatieve benadering is een ondermijning van datgene wat werkelijk de bedoeling is en wat ook zijn weg zal vinden. Omdat het nu eenvoudig zo is dat dit de bedoeling is vanuit de evolutie van dit moment. Maar de enorme kracht van het collectief onderbewustzijn die mee dreigt te stromen in de negatieve benadering van dit vernieuwende grote aspect wat komen gaat is belangrijk om onder ogen te komen. Weet dat u allen daarin bent ingebed, maar weet ook dat u daar een andere plaats in dient te nemen om niet meegezogen te worden in al datgene wat als negatieve prikkels op u allen wordt afgestuurd. Wees daarin steeds heel bewust en aandachtig. Mijn zegen.

Auteur: Berry Vincenta

Bron: EarthWatcher.nl

Communicatie is bewustzijn

Buiten de tijd

Heb je ook wel eens het gevoel ergens eerder te zijn geweest, of dat je met iets bezig bent en iemand anders er een dag later spontaan over begint? Dat komt doordat communicatie en bewustzijn buiten de tijd om werken.

Het ego raakt verward door de huidige positie in ruimte en tijd. Het verleden lijkt steeds meer op een vorig leven en is bijna niets meer dan een verre herinnering. Dit komt omdat de toekomst nu het huidige leven is. We worden nu dat wat we willen zijn. De overtuigingen, verwachtingen en percepties verschuiven.

Op een doorsnee dag lijk je een gewoon fysiek mens, maar 's nachts heb je steeds meer lucide dromen over andere realiteiten, activiteiten en mensen. Tevens heb je flashbacks en visioenen terwijl je wakker bent. Je verwachting richt je percepties er dan beter op om dit soort zaken steeds meer waar te nemen. Dit breidt je percepties uit.

Eerst wordt je er angstig van, het is nieuw. Of je raakt er zo opgewonden door dat je ze uitschakelt, en je vervolgens terugvalt in de 'echte wereld'. Maar wat is de echte wereld? Is de echte wereld de wereld waarin schade wordt toegebracht aan Gaia's oceanen en waar angst zo krachtig zegeviert, dat de elementalen dit moeten neutraliseren via het weer en natuurrampen?

Deze natuurrampen zijn niet natuurlijk, want ze zijn het resultaat van de angst, woede, hebzucht van de mensheid om anderen te controleren, koste wat kost. Deze macht over anderen is de laatste strijd binnen de polariteit, voordat het centrum tussen beide extremen gevonden kan worden.

Lees verder op: Wereldgeheimen.nl

Fear of self (Video)

Bron: Youtube.nl

Wat maakt ons tot wie we zijn

Als je klein bent, denk je vaak dat je alles al weet, maar het laatste dat je echt wilt weten is, te veel.

Wat je eigenlijk wilt, is dat de grote mensen een veilige plek maken van de wereld, waar dromen uit kunnen komen, beloftes altijd worden nagekomen. Als je klein bent, lijkt dat niet teveel gevraagd. Toch?

Mensen praten soms teveel, alsof het meest belangrijkste in het leven is om dingen te zien voor wat ze echt zijn. Maar alles dat we doen, elk plan dat we maken, is een soort van leugen. We sluiten onze ogen en doen net alsof er nooit die dag zal komen waarop we geen plannen meer hoeven te maken. Hoop is de grootste leugen die er bestaat, en het is de beste. We moeten soms wel doorgaan alsof alles zin heeft, anders zouden we helemaal niet meer doorgaan.

Ook al weten we dat we nooit alle antwoorden zullen vinden, toch moeten we altijd door blijven gaan met het stellen van vragen.

Mensen zeggen dat als we opgroeien, we rebelleren tegen alles wat ons gezegd wordt; we zetten ons af tegen de wereld waar onze ouders zo hard voor gewerkt hebben om ons in te krijgen. Ze zeggen dat dat gedeelte van groei niets meer is dan rebelleren tegen de verplichtingen die binden. Ik denk juist dat dat dat helemaal niet de reden is waarom we ons verzetten. Ik denk dat we rebelleren als we tot de ontdekking komen dat onze ouders niet veel meer over de wereld weten dan wij zelf. Zij hebben niet alle antwoorden. We rebelleren wanneer we erachter komen dat ze al die tijd tegen ons gelogen hebben, dat er helemaal geen Sinterklaas of Kerstman bestaat!

Is elk moment van ons leven al in ons voorgeprogrammeerd voor onze geboorte? Als dat zo is, maakt ons dat dan minder verantwoordelijk voor de dingen die we doen? Of is de verantwoordelijkheid ook vooraf in geprogrammeerd? Nadat je de bal geraakt hebt, blijf je dan staan kijken of ie vanzelf het doel in rolt, of begin je te rennen en laat de natuur de rest doen?

Wat maakt een mens tot wie hij is? Zijn het de ergste dingen die hij ooit gedaan heeft, of de beste dingen die hij wil zijn? Wanneer je jezelf in het midden van je leven bevindt, niet eens in de buurt bent van waar je naar op weg was, hoe vindt je dan de weg terug van de persoon die je bent geworden, naar de persoon waarvan je weet dat je die had kunnen zijn?

Wanneer alles goed gaat in je leven is het gemakkelijk te denken dat alles met een reden gebeurt; het is gemakkelijk vertrouwen te hebben. Maar wanneer dingen verkeerd gaan is het moeilijk vast te houden aan dat vertrouwen. Is het moeilijk om je niet af te vragen voor wiens redenen deze dingen gebeuren.

Iemand zei ooit dat als je ergens bang voor bent, je meer dan wat ook ervoor wilt zorgen dat het weg gaat. Je wilt je leven terug naar hoe het was voor je ontdekte dat er dingen waren om bang voor te zijn. Je wilt een hoge muur bouwen en daarachter je oude leventje leiden. Maar niets blijft hetzelfde. Dat is namelijk helemaal je oude leventje niet meer. Het is je nieuwe leven met een grote muur erom heen! Je keuze bestaat er niet uit om terug te gaan naar hoe de dingen waren. Jouw keuze bestaat eruit je te verstoppen, of direct naar de kern te gaan van dat wat je bang maakt en de confrontatie aangaan.

Soms is het het beste om het onbekende tegemoet te treden met 'vertrouwde', kleine stapjes. Om gewone dingen te doen die je helpen om te gaan met iets dat helemaal niet gewoon is.

We zijn altijd wel op weg naar iets nieuws. Vertrouwde, gewone dingen laten ons geloven dat we geen onbekend territorium binnengaan. Je neemt die vertrouwde, kleine stapjes en je probeert eerlijk te zijn, niet te leven alsof niets was veranderd, en gewoon doorgaan met je leven. Maar er zijn van die momenten dat dat wat je nodig hebt, juist een stukje is van hoe de dingen vroeger waren.

We moeten ons realiseren dat wij onze eigen realiteit creëren. Als je constant negatief denkt, dan gebeuren er ook negatieve dingen. Maar als je leert dat te veranderen, die conventionele manier van denken, en je concentreert op het positieve dat je in je leven wilt zien, dan gebeurt dat ook. Vergeet nooit dat we één zijn met het universum, alles staat met elkaar in verbinding.

Liefde en licht

Marieke Pril

Bron: Mariekepril.nl

Zet eerst je eigen zuurstofmasker op

Vanwege de verschuiving van de frequentie op Aarde ervaart iedereen symptomen van transformatie.

Deze symptomen variëren per persoon omdat iedereen een ‘zwakste schakel’ heeft, een deel van het lichaam dat resoneert naar de laagste frequenties.
In die delen heb je altijd stress en op angst gebaseerde emoties opgeslagen. Het loslaten van de opgeslagen stress en angst veroorzaakt de vele symptomen en fysieke ongemakken. Het is nu namelijk tijd om ‘de vuilnis buiten te zetten’.

Velen hebben dit proces bijna afgerond. De meeste mensen die zich voorbereiden om angst en stress los te laten in hun dagelijks leven doen dat door zich te richten op liefde. Ze ondervinden dat het extreem vermoeiend is om nog langer bepaalde alledaagse taken te verrichten.

Kali Yuga

Wat er in feite gebeurt is dat je een bestelling doet. Je bestelt de realiteit waar je naar wilt resoneren. De Nieuwe Aarde is namelijk niet ver weg en bevindt zich ook niet op een andere plaats. De Nieuwe Aarde is een resonantie, een frequentie van de Aarde. Deze frequentie werd gedurende de ‘tijd’ dat de Aarde fysiek was op haar plaats gehouden.

De Nieuwe Aarde leidt je terug naar wie je werkelijk bent. Vanwege Kali Yuga, het Duistere Tijdperk, zijn veel mensen verdwaald geraakt. De 11.11.11 sterrenoort wordt ervaren door de ontwaakte mensen en wordt opengehouden in het bewustzijn.

Opener

Omdat zij het pad naar de Nieuwe Aarde hebben geopend worden steeds hogere staten van bewustzijn geactiveerd. Jij bent ook een zogenoemde ‘opener’. Iedereen opent al dan niet bewust, middels dromen en het voorstellingsvermogen, zijn of haar innerlijke poorten. Het zijn innerlijke poorten omdat alle wegen naar de hogere dimensies van binnen worden bereisd.

Wanneer je innerlijke poorten geopend zijn houd je ze open tot het moment van Gaia’s planetaire Ascentie in het tijdloze nu. Als je denkt dat je nu al last hebt van symptomen, wacht dan tot je een poort naar de vijfde dimensie openhoudt. Er stroomt dan wel veel meer multidimensionaal licht en onvoorwaardelijke liefde door je heen zodat je proces snel afgerond is.

Deur

Sommigen houden de deur of poort naar de Nieuwe Aarde open om Gaia te helpen ascenderen terwijl anderen door de deur gaan om de weg voor anderen voor te bereiden. Zij die de poort openhouden doen dat doorgaans zo lang dat nodig is. Het betekent dat ‘de eersten de laatsten zullen zijn’. Het is als de kapitein die tot het allerlaatste moment achterblijft op het schip.
De openers ervaren simultaan zowel de realiteit van een 3D Aarde die ten einde loopt en een 5D Aarde die opbloeit. Dit proces brengt je in constant contact met je hogere zelf. Kun je deze verbinding bewust meemaken? Dat is je volgende uitdaging.

Je gedachten en emoties manifesteren zich steeds sneller. Onthoud dat je energie de staat van bewustzijn is die je voor jezelf hebt gecreëerd door bepaalde gedachten en emoties toe te laten in je aura. Door in de ‘geopende deur’ te staan straalt je energie meer dan ooit in de aura van Gaia. Wees ervan overtuigd dat je jouw gekozen missie succesvol kunt afronden.

Missie geslaagd

Vanuit de realiteit van de Nieuwe Aarde bekeken is je missie al geslaagd. Als je deze laatste zin vanuit het 3D, tijdsgebonden denken leest zul je verward zijn. Het driedimensionale denken is het eerste wat je dient los te laten. De beste manier om dit gedateerde denken los te laten is het accepteren van onvoorwaardelijke liefde. Dit is de helende kracht in het multiversum en de hoogste frequentie van transmutatie.

In het vliegtuig wordt vaak gevraagd of je ‘in geval van nood eerst zelf het zuurstofmasker opzet’ en dan pas bij anderen. Op dezelfde manier is het van essentieel belang om eerst jezelf onvoorwaardelijk lief te hebben, voordat je onvoorwaardelijk van anderen kunt houden.

Bron: Niburu.nl & Multidimensions.com