The Indigo Evolution (Documentaire ENG)

''The Indigo Evolution'' is een documentaire die de vraag probeert te beantwoorden - Zijn deze 'Indigos' enkel een aantal mooie notities van individuen, die het new-age geloof en diens metafysische geloven omhelsen. Of is er daadwerkelijk bewijst dat deze bijzondere kinderen echt bestaan? Nog belangrijker, waarom zijn ze wat ze zijn en hoe kunnen wij hun helpen om hun doel te verwezelijken om een wereld te creeëren gebasseerd op op de wetten van liefde en vrede? Deze documentaire combineerd intervieuws met een aantal van de meest uitzonderlijke kinderen die vandaag de dag op onze planeet leven met discussies van autoriteiten de bekend zijn in de medische, psychologische, onderwijs, filosfische en religieuze wereld. Zij zullen in deze documentaire trachten informatie te presenteren zodat de kijkers hun eigen conclusie kunnen trekken om deze vragen te kunnen beantwoorden.



Bron: Youtube.com

Waarom durven mensen zichzelf niet te zijn

Waarom zijn we bang voor afkeuring of bang om er niet bij te horen als het grootste goed is trouw zijn aan jezelf en je eigen gevoel? In de oude tijd golden er andere regels, namelijk het recht van de sterkste en dan heb ik het over diegene met de grootste mond, het grootste verstand of de slimste. Wat moest je als mens met een ontwikkeld gevoel, je kon dan wel iets vinden door diep van binnen de waarheid te voelen en deze te uiten, maar werd dit je in dank afgenomen?

Veelal werd je afgemaakt en werd je figuurlijk in de hoek gezet, je moest je mond maar houden, want jij snapte er toch niets van en je was naïef want het spelletje ging toch echt anders. Even zwart wit gezegd, liegen en bedriegen hoorde er gewoon bij, anders kwam je niet verder in de wereld of het nu binnen het bedrijf was waar je werkte of tussen de mensen met wie je omging.

Kijk eens naar de verschillen tussen kinderen van een jaar of zes en naar mensen boven de dertig. De mensen boven de dertig geloven al niet meer in datgene waar ze in geloofden toen ze zes jaar waren. Op de leeftijd van zes werden ze in het algemeen nog gewaardeerd en aangemoedigd in de talenten en vaardigheden die ze aan het ontwikkelen waren, maar nu ze ouder worden en ze nog steeds in hun droom geloven of een positieve visie op het leven hebben, krijgen ze steeds vaker te horen: ‘Ach hou toch op, jij denkt echt dat dat je lukt, dream on!’

Ontmoedigen lijkt het beleid en toverwoord te zijn. Klein zijn, dat is wat het grote collectief van de mensheid in zijn systeem heeft geprogrammeerd of beter gezegd; hoe de mens zich over het algemeen heeft laten programmeren. Als ik je vraag, wat is uiteindelijk het doel van een leven op aarde, wat is daarop dan je antwoord?

Precies, je groots voelen, genieten en je talent wat je hebt meegenomen ontwikkelen. Iedereen is ergens goed in en dat is het talent wat je besloten hebt mee te nemen voor je incarnatie naar de aarde.

Het is het talent……

Waar je energie van krijgt als je er mee bezig bent.

Wat je helpt als je het even moeilijk hebt je zinnen te verzetten.

Waar je weer een oppepper van krijgt.

Wat je helpt jezelf te leren kennen door er mee bezig te zijn en je helpt je blokkades tegen te komen om ze vervolgens op te ruimen.

Wat je helpt je te bevrijden en om weer groots te zijn, zoals iedereen dat vermogen in zich heeft.

Who the hel zijn die mensen die proberen jou naar beneden te halen, weg ermee! Even hard gezegd. Iedereen zou elkaar moeten motiveren in elkaars talenten, wat fantastisch zou dat zijn, precies zoals we dat doen bij kinderen en als kinderen.

Wat een waist of time om hier op aarde maar een beetje klein te zijn. Mensen durven niet, het vereist ook moed om de eerste te zijn die op staat om zijn grootsheid te laten zien, maar iemand moet de eerste zijn en velen beseffen niet wat voor vrij en heerlijk gevoel het is om groots te zijn. Het zit in het collectief, als we ouder worden moeten we vooral niet denken dat we heel wat zijn, ’doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.’ Ik haat deze uitspraak die wederom maar weer eens getuigt van dempen. Soms denk ik wel eens; er zou een straf moeten staan op het dempen van gevoel dat gewoon geuit en geleefd wil worden. Vaak durft diegene die het gevoel dempt bij de ander, zichzelf niet te uiten of is gewoon jaloers.

Als kinderen enthousiast zijn over iets, dan zeggen we toch ook niet; ‘joh doe maar gewoon, hou je even rustig jongen, niet zo’n grootsheidwaanzin!’

Iedereen die zich diep van binnen aangesproken voelt door dit stukje, zou ik willen zeggen: UIT JE, DOE HET, NU! Ga midden op de dansvloer staan in plaats van aan de zijlijn, geniet van het leven in de stof voor het te laat is. Laat je grootsheid zien, waar anderen een voorbeeld aan kunnen nemen in plaats van jaloers met de vinger te wijzen, omdat ze het zelf ook zo graag zouden willen maar niet durven of het nog niet kunnen.

Als we met zijn allen die omslag zouden maken, dan zou dat fantastisch zijn. Schroom niet, besmet het collectief positief door met jezelf te beginnen. UIT JE, BEKEN KLEUR!

Dan wordt het pas echt leuk en weet je wat je aan elkaar hebt en ook wat je niet aan elkaar hebt. Het hoeft geen maanden te duren voor je door hebt hoe mensen om je heen zijn. Laat jezelf zien en daaruit zal blijken wie er wel of niet bij je past en dat is allemaal ok. Niet iedereen kan je aardig vinden of is het met je eens. Wat een bevrijdingsfeest zou dat zijn!

Marjon van Vliet

Bron: DeNieuweTijd.nl

Ziel(h)Erkenning in Eigenwaarde

Ik heb vorig jaar een blog geschreven die over zelfwaardering en de voorouders gaat. Het is een stuk die veel andere sites bereiken mocht. Heb je hem nog niet gelezen en toch interesse, lees hem dan hier: Zelfwaardering en de voorouders .

Deze blog sluit voor een deel aan bij de blog die ik hierboven benoemde.

Het woord ‘( zelf ) waardering ‘heeft de uitstraling dat het te maken heeft met (jezelf) beoordelen. Iets wat normaal is in onze omgang met anderen en onszelf.

Andere woorden met dezelfde betekenis als waardering zijn onder andere: Respect, achting, op prijsstelling, eerbied .

Het zijn allemaal woorden die we (h) erkennen. Mijns inziens verlangt ieder mens ernaar om met respect, achting en waardering behandeld te worden.

Met het woord ‘ waardering ‘ lijkt het erop alsof de buitenwereld dus een belangrijke rol speelt in onze zelfwaardering.

Het woord eigenwaarde geeft duidelijk aan dat dit woord verwijst naar de gedachten die men over zichzelf heeft.

Andere woorden met dezelfde betekenis zijn: zelfbewustzijn, zelfrespect,eigendunk.

Als ik deze twee woorden naast elkaar zet, lijkt het erop dat de ‘waardering’ kan veranderen en geen vast gegeven is (van meerdere factoren afhankelijk), terwijl eigenwaarde meer ‘ vast ‘ lijkt te staan.

Maar is dat ook zo? Kan iemand met een lage ( zelf ) waardering meer eigenwaarde creëren?



Het is duidelijk dat deze woorden met elkaar in verbinding staan.

Feit is dat kinderen afhankelijk zijn van de waardering van hun ouders en omgeving. Zij leren als eerste ‘ goede en ‘ slechte ‘ dingen in te delen in de opvoeding. Voor elk ‘ goed ‘ gedrag krijgen ze een ‘ beloning ‘, voor het ‘ slechte ‘ gedrag een berisping.

Op die manier leert het kind wat sociaal wenselijk en onwenselijk gedrag is.

Er zijn ook gezinnen waarbij het vroeger alleen maar normaal was om onwenselijk gedrag te veroordelen en waarbij de ‘ positieve ‘ waardering uitbleef.

Vaak zijn de kinderen die op die manier opgevoed zijn, minder zeker van zichzelf. De erkenning van hun emoties, gevoelens en gedrag is dan niet op de voorgrond gekomen, maar werd opzij geschoven.

Als deze kinderen volwassen worden, zijn ze geneigd om zichzelf ‘ van binnen ‘ te straffen, zichzelf streng toe te spreken en is weinig wat ze doen ‘ goed genoeg ‘.



De eigenwaarde van deze personen is behoorlijk laag. Het zijn vaak ook mensen die het zichzelf niet kunnen vergeven als ze een fout maken. Ook zijn ze geneigd om feedback persoonlijk te maken en zichzelf als mens ‘ af te keuren’.

Kinderen die op jonge leeftijd wel te horen hebben gekregen dat hun gedrag ‘ wel goed was ‘, gemotiveerd werden door positieve bekrachtigingen, ontwikkelen zich meestal in volwassenen die stevig in hun schoenen staan en emotioneel stabieler zijn.

Op deze manier worden de rugzakken van ervaringen gecreëerd :de voedingsbodem en het referentiekader van hoe men zal gaan reageren op situaties die in het leven voor komen.



Het is mogelijk om de aangeleerde gedachtepatronen te veranderen. Dit begint vaak met het besef dat het verleden voorbij is, toen men nog afhankelijk was van anderen.



Door bewust te worden van de gevoelens van minderwaardigheid, angst en perfectionisme bijv. krijgt men inzicht in de patronen die juist voor minder fijne gevoelens en gedrag zorgen.

De tweede stap heeft te maken met het ontkoppelen van die oude patronen en dat kan men doen door te beseffen dat die oude constructies niet meer nodig zijn in het hier en nu en in de toekomst.

De derde stap heeft te maken met het aanleren van nieuwe gedachten, gedrag die er juist voor zorgen dat de zelfwaardering nog meer bekrachtigt wordt.

Als we op deze manier kijken naar zelfwaardering en eigenwaarde wordt het duidelijk dat het niets te maken heeft met de buitenwereld, hoe men zich voelt.

Het gaat erom hoe je jezelf ziet en of je gelukkig bent met jezelf, ongeacht wat een ander daarvan vindt.



Blessed be.

Bron: Sattvahealing.wordpress.com

Innerlijk kind

Weten we ook waar gevoelens ''LIEFDE'' vandaan komt? Liefde kunnen we pas voelen als wij met onze ''diepste kern'' verbonden zijn en dat is onze ZIEL en onze ziel zit in onze linkerhartkamer. Zijn we in contact met onze ziel, dan zijn we ook in contact met ons innerlijke kind. Het innerlijke kind dat zijn wij zelf. Als het innerlijke kind niet gelukkig is dan zijn wijzelf ook niet gelukkig. Dit komt omdat onze ZIEL en dat zijn wij zelf, dan nog niet alles verwerkt heeft. Dus wijzelf houden oude gevoelens vast. LOSLATEN; want kunnen we ons verleden Nu nog veranderen NEE, houdt de ervaringen bij je en laat de rest LOS zodat ons innerlijke kind ZIEL vrij en gelukkig is.

De eerste 20 jaar in ieders leven worden er lessen gepresenteerd. Deze lessen die we dan hebben meegemaakt mogen we dan gaan begrijpen en als we die lessen begrepen hebben kunnen we die weer loslaten. Loslaten betekent: bewuster zijn met datgene we wel of niet willen koesteren, dus willen vasthouden. Houdt alleen datgene in je binnenste dat waardevol is. Die lessen krijgen we allemaal om ervan te leren. Begrijpen we onze lessen, dan is het de bedoeling dat we de ervaringen van die lessen vasthouden en de emoties en energie ervan loslaten. Laten we niet los, dan blijft het in ons systeem zitten en dan gaan we ze weer herhalen en dit schiet niet op. Ons innerlijke kind wil hiervan verlost worden. Zo gaan we steeds verder in onze evolutie, dit noemen we 't spirituele pad van geestelijk bewustzijn. Het pad van begrijpen, het pad dat ons leven beter en gelukkiger maakt. Geluk kunnen we zelf creëren en dit kunnen we zelf doen met positieve gedachten.

Zijn wij goed voor ons zelf zijn we ook goed voor ons innerlijke kind. Zijn we trots op ons zelf is het innerlijke kind gelukkig. Liefde: dat zijn gevoelens die we vanuit ons innerlijke ontvangen en deze liefde is onuitputtelijk, hoe meer liefde we ons zelf of innerlijke kind geven, hoe meer we terugkrijgen.

We zijn het contact met ons innerlijke kind kwijt en dit willen we nu herstellen. Omdat we zelf en dus ook het innerlijke kind beschadigingen hebben opgelopen willen we dit begrijpen en daarna loslaten. Ook gaan we afrekenen met oude niet werkende geloofsovertuigingen en regels en systemen die we als kind ''moesten'' meemaken. Dit alles kan een verstoord eigenbeeld geven dat ons innerlijke kind nog vasthoudt. In die tijd mochten kinderen niet gezien of gehoord worden. Dit betekent dat een kind niet zich zelf kon zijn en werd gedwongen in een ander beeld te denken. Of kinderen die geen liefde kregen, dus dat innerlijke kind heeft ook geen liefde gehad. Of kinderen die verwaarloost zijn. Kinderen hebben een veilige omgeving nodig. Veel kinderen zijn beschadigd, ouders zijn er zichzelf niet echt bewust van. Vaak gebeurd dit doordat zij zelf ook zo zijn behandeld.

Ouders van nu zijn zich hopelijk wel van bewust. Behandel kinderen vooral met respect dan zullen de ouders ook dat respect terugkrijgen.

Het zijn vaak regels die onze ouders ook weer over hebben genomen van hun ouders, maar ouders wisten toen ook niet beter. Kinderen hadden toen geen recht van spreken en moesten vooral ''onzichtbaar'' zijn. Het zelfbeeld van dit kind wordt daardoor verstoord. Als een kind een paar keer zijn mond wordt gesnoerd, sluit het kind zich af. Dit kind doet dit onbewust en dan sluit de keel chakra en ook de oren automatisch dicht. Een kind is heel kwetsbaar en dit geeft later problemen. Kijk of je ouders het zelfde is overkomen. Daar mogen we van leren, verander beslist wat we kunnen veranderen, dit doen we voor onszelf.

Als een kind altijd zijn mond moet houden, zal dit kind als het opgroeit hier last van krijgen, dit geldt ook voor alle andere vaste regels van "moeten'' die er toen waren. Het innerlijke kind wordt daardoor heel ongelukkig. Natuurlijk mogen er regels zijn, kinderen mogen best weten waar ze aan toe zijn. Maar, vertrouw de kinderen meer en met die vertrouwen die zij van hun ouders krijgen voelen zij zich heel goed. Een kind ''moet'' een eerlijke kans krijgen om zich te ontplooien, geef hen die vrijheid van spreken, laat een kind zichzelf zijn. Dit zal hen in een later stadium goed van pas komen. Krijgen ze niet die vrijheid van spreken, krijgen zij als ze ouder zijn problemen met zich te uiten.

Bij geboorte hebben we al 50% van vader en 50% van moeder meegekregen. Als we willen kunnen we de fouten van onze ouders ook daadwerkelijk zien. Ook broers of zussen zijn een ware spiegel voor ons. We kunnen dan direct zien wat we wel willen als karaktereigenschap en wat een verstoord beeld heeft gegeven, daar hebben we een vrije keus in. We mogen dit zelf objectief gaan bekijken. We komen bij die familie/ouders terecht waar we van kunnen leren. Weet dit: Verwacht niets dan worden we ook niet teleurgesteld.

We mogen er ons bewust van worden dat onze ouders ook hun lessen moesten leren zoals ieder van ons. Plaats ouders niet op een troon. Kijk terug en koester wat we koesteren willen in ons hart en laat los wat losgelaten mag worden. We hebben bepaalde gewoontes overgenomen die niet goed aanvoelen ''onthecht'' ervan en wat dan nog niet goed voelt loslaten. Dit geeft ruimte voor nieuwe dingen. Dit betekent niet dat we dan niet meer van onze ouders houden. Dit betekent dat we steeds beter voor onszelf opkomen en meer van ons innerlijke kind gaan houden en dus ook van onszelf. Zo komen we steeds beter in balans, dit is de bedoeling van evolutie. We kunnen ons zelf veranderen, niemand anders kan dit voor ons doen. Dit is balsem voor ons innerlijke kind.

We kunnen nu wel boos zijn op onze ouders, maar veranderen we dan iets aan die situatie van toen? Ouders wisten toen niet beter. Zij namen gewoonten en regels ook weer over van hun ouders en zo hebben wij dingen overgenomen van hen.

Nu hebben we ook een vrije keus of we kinderen willen. Het waren toen andere tijden, ouders hadden toen nog geen hoger bewustzijn zoals de meeste van ons nu wel hebben. Ouders waren nog in hun 3de Dimensie van hen bewustzijn. Zij hadden toen niet die informaties die wij nu wel tot onze beschikking hebben.

Vanaf 1950 zijn de Nieuwetijdskinderen massaal geboren en dit noemde ze toen de "Baby Boomers". Deze kinderen waren anders en werden toen niet begrepen. Deze kinderen kwamen met een veel hoger en ander bewustzijn naar de Aarde. Eigenlijk waren ze veel wijzer dan hun ouders, maar deze ouders wisten niet hoe ze met deze kinderen moesten omgaan of moesten communiceren. Ze vonden hen lastig en te direct en zij vonden hen moeilijk opvoedbare kinderen, problemen stapelde zich toen op. De meeste kinderen van toen zijn emotioneel beschadigd.

Deze Baby Boomers zijn nu zelf ouder en hebben vaak zelf een nieuwetijdskind. Nu worden deze kinderen wel de vrijheid gegeven die zij zelf ook wilde. Deze NTK worden geboren met een hoger bewustzijn, dit betekent dat deze kinderen al heel veel weten dus ook begrijpen. Praat met deze NTK als volwassenen, leg ze uit waarom iets wel of niet mag volgens uw inzicht, communiceer vooral met ze. Daag deze kinderen vooral uit want ze kunnen alles, want zij hebben al een hoger bewustzijn. Ook al begrijpen we hun niet, vertrouw hen en geef hun de ruimte om zichzelf te ontplooien en daar zullen ze u altijd dankbaar voor zijn. Kneed ze niet naar eigen normen en waarden. Heb respect voor hen dan ontvangt u ook respect.

Deze Baby Boomers van toen zijn nu wel de ouders die zoeken naar wat er toen met hen zelf verkeerd is gegaan. Waarom dingen toen gebeurt zijn zoals ze toen zijn gebeurt. Dit is een verwerkingsproces om oude wonden te helen die ons innerlijke kind nog steeds voelt. Het is nooit te laat om gevoelens te herstellen voor jezelf en van je innerlijke kind. Houdt daarom eerst van jezelf om wie je bent, ben trots op jezelf. Voed het innerlijke kind door goed voor jezelf te zijn, heb respect voor jezelf. Jezelf accepteren zoals je bent, zodat je weer gelukkig kunt zijn met jezelf en met je leven. Het is nooit te laat, houden we van onszelf, houden we ook van ons innerlijke kind en dan kunnen we ook van anderen houden.

Deze Nieuwetijdskinderen kwamen massaal naar de Aarde en zij hadden al een 5de Dimensionaal bewustzijn. Zij kwamen met een MISSIE om mensheid en Aarde te helpen om hen naar een hoger bewustzijn te brengen.Er worden nu ook weer heel anderen kinderen geboren en wel met een oude ziel en ook met een hoger bewustzijn. Dit betekent dat deze kinderen al heel jong heel wijs zijn. Luister naar hen zij komen met 'n boodschap en wij ouders kunnen nog leren van hen.

We zijn allemaal spiegels voor elkaar en ouders denk nu niet dat uw alleen de wijsheid bezit. Luister naar uw kinderen en u zult verbaasd staan wat die jonge kinderen al begrijpen en vaak dingen weten waar u nog nooit van gehoord hebt. Dit betekent niet dat deze kinderen iets verzinnen, nee dit betekent dat deze kinderen een ANDER bewustzijn hebben, waar wij nog veel van kunnen leren. Ouders zoek op Internet over deze NTK als u, uw kinderen niet begrijpt, zij weten en nu mogen wij zelf ook achter die kennis komen. Groei met hen mee.

Doordat wij iemand vergeven, voelt ons innerlijke kind dit ook als een bevrijding. We kunnen ouders of anderen vergeven en dit vergeven doen we puur alleen voor ons zelf. Wij doen deze vergeving niet omdat wij iets verkeerd hebben gedaan, we doen dit om dan die emoties en energie los te maken. Als we problemen met iemand hebben, kunnen we er van onthechten, dit geeft een bevrijdend gevoel.

Laat je innerlijke kind weten: dit waren mijn levenslessen die ik nog moest leren, ik heb die lessen nu begrepen en nu wil ik die emoties ervan loslaten. Het innerlijke kind hoort dit en kan loslaten. Doe dit met gedachtekrachten ons innerlijke kind zal dit zeker horen. Zo komen we steeds beter in balans.

Neem er de tijd voor. We willen er zeker van zijn dat ons innerlijke kind dit ook hoort. Dan kunnen we eindelijk afrekenen met alle onbegrepen gevoelens.

Zeg dit dan 100 keer:

Innerlijke kind luister ik wil al het negatieve ''transformeren'' naar positief.

Door: Ans Corbee

Bron:  Spiritual Wisdom via Symbolic.be

Ik voel, ik voel, wat jij niet voelt...

Jasmijn is een zevenjarig meisje, die houdt van het knuffelen met bomen en spreken met dieren. Alles wat ze aanraakt lijkt te ademen, een gevoel van levendigheid. Robert is tien jaar oud, en de enige plek waar hij zich op zijn gemak voelt is in de natuur. Hij klimt in bomen zo hoog als hij kan, om zo te ontsnappen aan de alledaagse werkelijkheid die niet altijd gemakkelijk is.

Ik voel me ... gaat over kinderen die hun omgeving anders ervaren in vergelijking met de meeste van ons. Ze reizen op hun eigen manier tegen de mainstream en durven de wereld te zien met een puurheid van visie elke keer weer.



Bron: Elsbeth van Noppen