Ziel(h)Erkenning in Eigenwaarde

Ik heb vorig jaar een blog geschreven die over zelfwaardering en de voorouders gaat. Het is een stuk die veel andere sites bereiken mocht. Heb je hem nog niet gelezen en toch interesse, lees hem dan hier: Zelfwaardering en de voorouders .

Deze blog sluit voor een deel aan bij de blog die ik hierboven benoemde.

Het woord ‘( zelf ) waardering ‘heeft de uitstraling dat het te maken heeft met (jezelf) beoordelen. Iets wat normaal is in onze omgang met anderen en onszelf.

Andere woorden met dezelfde betekenis als waardering zijn onder andere: Respect, achting, op prijsstelling, eerbied .

Het zijn allemaal woorden die we (h) erkennen. Mijns inziens verlangt ieder mens ernaar om met respect, achting en waardering behandeld te worden.

Met het woord ‘ waardering ‘ lijkt het erop alsof de buitenwereld dus een belangrijke rol speelt in onze zelfwaardering.

Het woord eigenwaarde geeft duidelijk aan dat dit woord verwijst naar de gedachten die men over zichzelf heeft.

Andere woorden met dezelfde betekenis zijn: zelfbewustzijn, zelfrespect,eigendunk.

Als ik deze twee woorden naast elkaar zet, lijkt het erop dat de ‘waardering’ kan veranderen en geen vast gegeven is (van meerdere factoren afhankelijk), terwijl eigenwaarde meer ‘ vast ‘ lijkt te staan.

Maar is dat ook zo? Kan iemand met een lage ( zelf ) waardering meer eigenwaarde creëren?



Het is duidelijk dat deze woorden met elkaar in verbinding staan.

Feit is dat kinderen afhankelijk zijn van de waardering van hun ouders en omgeving. Zij leren als eerste ‘ goede en ‘ slechte ‘ dingen in te delen in de opvoeding. Voor elk ‘ goed ‘ gedrag krijgen ze een ‘ beloning ‘, voor het ‘ slechte ‘ gedrag een berisping.

Op die manier leert het kind wat sociaal wenselijk en onwenselijk gedrag is.

Er zijn ook gezinnen waarbij het vroeger alleen maar normaal was om onwenselijk gedrag te veroordelen en waarbij de ‘ positieve ‘ waardering uitbleef.

Vaak zijn de kinderen die op die manier opgevoed zijn, minder zeker van zichzelf. De erkenning van hun emoties, gevoelens en gedrag is dan niet op de voorgrond gekomen, maar werd opzij geschoven.

Als deze kinderen volwassen worden, zijn ze geneigd om zichzelf ‘ van binnen ‘ te straffen, zichzelf streng toe te spreken en is weinig wat ze doen ‘ goed genoeg ‘.



De eigenwaarde van deze personen is behoorlijk laag. Het zijn vaak ook mensen die het zichzelf niet kunnen vergeven als ze een fout maken. Ook zijn ze geneigd om feedback persoonlijk te maken en zichzelf als mens ‘ af te keuren’.

Kinderen die op jonge leeftijd wel te horen hebben gekregen dat hun gedrag ‘ wel goed was ‘, gemotiveerd werden door positieve bekrachtigingen, ontwikkelen zich meestal in volwassenen die stevig in hun schoenen staan en emotioneel stabieler zijn.

Op deze manier worden de rugzakken van ervaringen gecreëerd :de voedingsbodem en het referentiekader van hoe men zal gaan reageren op situaties die in het leven voor komen.



Het is mogelijk om de aangeleerde gedachtepatronen te veranderen. Dit begint vaak met het besef dat het verleden voorbij is, toen men nog afhankelijk was van anderen.



Door bewust te worden van de gevoelens van minderwaardigheid, angst en perfectionisme bijv. krijgt men inzicht in de patronen die juist voor minder fijne gevoelens en gedrag zorgen.

De tweede stap heeft te maken met het ontkoppelen van die oude patronen en dat kan men doen door te beseffen dat die oude constructies niet meer nodig zijn in het hier en nu en in de toekomst.

De derde stap heeft te maken met het aanleren van nieuwe gedachten, gedrag die er juist voor zorgen dat de zelfwaardering nog meer bekrachtigt wordt.

Als we op deze manier kijken naar zelfwaardering en eigenwaarde wordt het duidelijk dat het niets te maken heeft met de buitenwereld, hoe men zich voelt.

Het gaat erom hoe je jezelf ziet en of je gelukkig bent met jezelf, ongeacht wat een ander daarvan vindt.



Blessed be.

Bron: Sattvahealing.wordpress.com

Zelfwaardering en de voorouders

In de voorgaande blogs omschrijf ik in het kort het proces wat veel mensen meemaken in de kindertijd: namelijk de vorming van de identiteit. Wanneer er tekorten ontstaan probeert het ego dat tekort te compenseren door de overhand te nemen.

De eerste stap naar heel worden is herkennen wat de kwetsbare punten zijn. Daarna komt het erkennen: eerlijk kijken en verantwoordelijkheid nemen voor dit onbewuste patroon. Als men dat WIL ontstaat er vanzelf ruimte om die kwetsbare plek te accepteren. Pas na acceptatie van deze oude patronen en de wil om dit te veranderen ontstaat er ruimte voor verwerking.

Als de pijn, verdriet, boosheid, teleurstelling of andere emoties daadwerkelijk zijn aangekeken en verwerkt, kan men het proces en dit oude patroon loslaten.

This will also happen with men!:) People are equal 2 each other:)

Zelfwaardering is iets wat veel mensen nooit hebben geleerd. Vroeger  (en nu nog steeds) wordt er gekeken wat voor opleiding men heeft gehad, hoeveel geld men verdient, in welke auto men rijdt, in wat voor huis iemand woont, wat voor gadgets iemand heeft etc.

Veel mensen leven met het idee dat ze pas ‘mens’ zijn met mooie, dure spullen, het nieuwste kapsel, het mooiste mobieltje, de bestbetaalde baan.
Zelfwaardering komt uit het hart. Als je gelukkig bent met jezelf, wie je bent, als je hebt geleerd van de lessen die je bent tegengekomen, als je persoonlijk gegroeid bent door de dingen die je hebt meegemaakt, als je zelfbewust in het leven staat, dan mag je jezelf best waarderen. Dat is iets wat veel ouders niet konden meegeven aan hun kinderen.

Als de kinderen volwassen zijn geworden, vinden ze het vaak moeilijk om dat tegen zichzelf te zeggen. Toch is dat de eerste stap voor innerlijke kracht: Jezelf erkennen en waarderen zoals je zelf bent, zonder dat je een ander nodig hebt die het tegen je zegt.

Toch staat er in het DNA , het stukje groepskarma, groepsgeweten ‘geschreven’.  De voorouders van wie we afstammen hebben bepaalde codes aan ons overgedragen. Vroeger hadden de mensen weinig vrijheid, was er nog geen internet of tv. Men voerde oorlogen tegen anders denkenden, stopten bijzondere mensen in het circus als kermisattractie enz. Het was vaak een gewoonte om als ‘kuddedieren’ te leven. Mensen die ‘out of the box’ dachten werden gevreesd, bestraft, verstoten etc.

Dit oeroude gedrag wat eigenlijk niets anders is dan beperkt denken en vaak ego gedrag, zit nog als restant energie in het DNA.

Het vraagt om reiniging. Veel mensen beseffen niet dat ze soms ook de energie meedragen van de gevolgen van de keuzes die de ouders/ voorouders in hun leven hebben gemaakt.

In de afgelopen 2 jaar ontmoette ik mensen die mij verder hebben geholpen in het begrijpen van dit onderdeel wat ook zeker belangrijk is in het leven. Het heeft mij veel wijsheid en inzichten gebracht en ik ben hem dankbaar voor de lessen die ik van hen mocht leren.

Blessed be:)

Bron: Star-people.nl & Sattvahealing.wordpress.com