Posts tonen met het label opvoeding. Alle posts tonen
Posts tonen met het label opvoeding. Alle posts tonen

donderdag 19 april 2012

Innerlijk kind


Weten we ook waar gevoelens ''LIEFDE'' vandaan komt? Liefde kunnen we pas voelen als wij met onze ''diepste kern'' verbonden zijn en dat is onze ZIEL en onze ziel zit in onze linkerhartkamer. Zijn we in contact met onze ziel, dan zijn we ook in contact met ons innerlijke kind. Het innerlijke kind dat zijn wij zelf. Als het innerlijke kind niet gelukkig is dan zijn wijzelf ook niet gelukkig. Dit komt omdat onze ZIEL en dat zijn wij zelf, dan nog niet alles verwerkt heeft. Dus wijzelf houden oude gevoelens vast. LOSLATEN; want kunnen we ons verleden Nu nog veranderen NEE, houdt de ervaringen bij je en laat de rest LOS zodat ons innerlijke kind ZIEL vrij en gelukkig is.

De eerste 20 jaar in ieders leven worden er lessen gepresenteerd. Deze lessen die we dan hebben meegemaakt mogen we dan gaan begrijpen en als we die lessen begrepen hebben kunnen we die weer loslaten. Loslaten betekent: bewuster zijn met datgene we wel of niet willen koesteren, dus willen vasthouden. Houdt alleen datgene in je binnenste dat waardevol is. Die lessen krijgen we allemaal om ervan te leren. Begrijpen we onze lessen, dan is het de bedoeling dat we de ervaringen van die lessen vasthouden en de emoties en energie ervan loslaten. Laten we niet los, dan blijft het in ons systeem zitten en dan gaan we ze weer herhalen en dit schiet niet op. Ons innerlijke kind wil hiervan verlost worden. Zo gaan we steeds verder in onze evolutie, dit noemen we 't spirituele pad van geestelijk bewustzijn. Het pad van begrijpen, het pad dat ons leven beter en gelukkiger maakt. Geluk kunnen we zelf creëren en dit kunnen we zelf doen met positieve gedachten.

Zijn wij goed voor ons zelf zijn we ook goed voor ons innerlijke kind. Zijn we trots op ons zelf is het innerlijke kind gelukkig. Liefde: dat zijn gevoelens die we vanuit ons innerlijke ontvangen en deze liefde is onuitputtelijk, hoe meer liefde we ons zelf of innerlijke kind geven, hoe meer we terugkrijgen.

We zijn het contact met ons innerlijke kind kwijt en dit willen we nu herstellen. Omdat we zelf en dus ook het innerlijke kind beschadigingen hebben opgelopen willen we dit begrijpen en daarna loslaten. Ook gaan we afrekenen met oude niet werkende geloofsovertuigingen en regels en systemen die we als kind ''moesten'' meemaken. Dit alles kan een verstoord eigenbeeld geven dat ons innerlijke kind nog vasthoudt. In die tijd mochten kinderen niet gezien of gehoord worden. Dit betekent dat een kind niet zich zelf kon zijn en werd gedwongen in een ander beeld te denken. Of kinderen die geen liefde kregen, dus dat innerlijke kind heeft ook geen liefde gehad. Of kinderen die verwaarloost zijn. Kinderen hebben een veilige omgeving nodig. Veel kinderen zijn beschadigd, ouders zijn er zichzelf niet echt bewust van. Vaak gebeurd dit doordat zij zelf ook zo zijn behandeld.
Ouders van nu zijn zich hopelijk wel van bewust. Behandel kinderen vooral met respect dan zullen de ouders ook dat respect terugkrijgen.

Het zijn vaak regels die onze ouders ook weer over hebben genomen van hun ouders, maar ouders wisten toen ook niet beter. Kinderen hadden toen geen recht van spreken en moesten vooral ''onzichtbaar'' zijn. Het zelfbeeld van dit kind wordt daardoor verstoord. Als een kind een paar keer zijn mond wordt gesnoerd, sluit het kind zich af. Dit kind doet dit onbewust en dan sluit de keel chakra en ook de oren automatisch dicht. Een kind is heel kwetsbaar en dit geeft later problemen. Kijk of je ouders het zelfde is overkomen. Daar mogen we van leren, verander beslist wat we kunnen veranderen, dit doen we voor onszelf.

Als een kind altijd zijn mond moet houden, zal dit kind als het opgroeit hier last van krijgen, dit geldt ook voor alle andere vaste regels van "moeten'' die er toen waren. Het innerlijke kind wordt daardoor heel ongelukkig. Natuurlijk mogen er regels zijn, kinderen mogen best weten waar ze aan toe zijn. Maar, vertrouw de kinderen meer en met die vertrouwen die zij van hun ouders krijgen voelen zij zich heel goed. Een kind ''moet'' een eerlijke kans krijgen om zich te ontplooien, geef hen die vrijheid van spreken, laat een kind zichzelf zijn. Dit zal hen in een later stadium goed van pas komen. Krijgen ze niet die vrijheid van spreken, krijgen zij als ze ouder zijn problemen met zich te uiten.

Bij geboorte hebben we al 50% van vader en 50% van moeder meegekregen. Als we willen kunnen we de fouten van onze ouders ook daadwerkelijk zien. Ook broers of zussen zijn een ware spiegel voor ons. We kunnen dan direct zien wat we wel willen als karaktereigenschap en wat een verstoord beeld heeft gegeven, daar hebben we een vrije keus in. We mogen dit zelf objectief gaan bekijken. We komen bij die familie/ouders terecht waar we van kunnen leren. Weet dit: Verwacht niets dan worden we ook niet teleurgesteld.

We mogen er ons bewust van worden dat onze ouders ook hun lessen moesten leren zoals ieder van ons. Plaats ouders niet op een troon. Kijk terug en koester wat we koesteren willen in ons hart en laat los wat losgelaten mag worden. We hebben bepaalde gewoontes overgenomen die niet goed aanvoelen ''onthecht'' ervan en wat dan nog niet goed voelt loslaten. Dit geeft ruimte voor nieuwe dingen. Dit betekent niet dat we dan niet meer van onze ouders houden. Dit betekent dat we steeds beter voor onszelf opkomen en meer van ons innerlijke kind gaan houden en dus ook van onszelf. Zo komen we steeds beter in balans, dit is de bedoeling van evolutie. We kunnen ons zelf veranderen, niemand anders kan dit voor ons doen. Dit is balsem voor ons innerlijke kind.

We kunnen nu wel boos zijn op onze ouders, maar veranderen we dan iets aan die situatie van toen? Ouders wisten toen niet beter. Zij namen gewoonten en regels ook weer over van hun ouders en zo hebben wij dingen overgenomen van hen.
Nu hebben we ook een vrije keus of we kinderen willen. Het waren toen andere tijden, ouders hadden toen nog geen hoger bewustzijn zoals de meeste van ons nu wel hebben. Ouders waren nog in hun 3de Dimensie van hen bewustzijn. Zij hadden toen niet die informaties die wij nu wel tot onze beschikking hebben.

Vanaf 1950 zijn de Nieuwetijdskinderen massaal geboren en dit noemde ze toen de "Baby Boomers". Deze kinderen waren anders en werden toen niet begrepen. Deze kinderen kwamen met een veel hoger en ander bewustzijn naar de Aarde. Eigenlijk waren ze veel wijzer dan hun ouders, maar deze ouders wisten niet hoe ze met deze kinderen moesten omgaan of moesten communiceren. Ze vonden hen lastig en te direct en zij vonden hen moeilijk opvoedbare kinderen, problemen stapelde zich toen op. De meeste kinderen van toen zijn emotioneel beschadigd.

Deze Baby Boomers zijn nu zelf ouder en hebben vaak zelf een nieuwetijdskind. Nu worden deze kinderen wel de vrijheid gegeven die zij zelf ook wilde. Deze NTK worden geboren met een hoger bewustzijn, dit betekent dat deze kinderen al heel veel weten dus ook begrijpen. Praat met deze NTK als volwassenen, leg ze uit waarom iets wel of niet mag volgens uw inzicht, communiceer vooral met ze. Daag deze kinderen vooral uit want ze kunnen alles, want zij hebben al een hoger bewustzijn. Ook al begrijpen we hun niet, vertrouw hen en geef hun de ruimte om zichzelf te ontplooien en daar zullen ze u altijd dankbaar voor zijn. Kneed ze niet naar eigen normen en waarden. Heb respect voor hen dan ontvangt u ook respect.

Deze Baby Boomers van toen zijn nu wel de ouders die zoeken naar wat er toen met hen zelf verkeerd is gegaan. Waarom dingen toen gebeurt zijn zoals ze toen zijn gebeurt. Dit is een verwerkingsproces om oude wonden te helen die ons innerlijke kind nog steeds voelt. Het is nooit te laat om gevoelens te herstellen voor jezelf en van je innerlijke kind. Houdt daarom eerst van jezelf om wie je bent, ben trots op jezelf. Voed het innerlijke kind door goed voor jezelf te zijn, heb respect voor jezelf. Jezelf accepteren zoals je bent, zodat je weer gelukkig kunt zijn met jezelf en met je leven. Het is nooit te laat, houden we van onszelf, houden we ook van ons innerlijke kind en dan kunnen we ook van anderen houden.

Deze Nieuwetijdskinderen kwamen massaal naar de Aarde en zij hadden al een 5de Dimensionaal bewustzijn. Zij kwamen met een MISSIE om mensheid en Aarde te helpen om hen naar een hoger bewustzijn te brengen.Er worden nu ook weer heel anderen kinderen geboren en wel met een oude ziel en ook met een hoger bewustzijn. Dit betekent dat deze kinderen al heel jong heel wijs zijn. Luister naar hen zij komen met 'n boodschap en wij ouders kunnen nog leren van hen.

We zijn allemaal spiegels voor elkaar en ouders denk nu niet dat uw alleen de wijsheid bezit. Luister naar uw kinderen en u zult verbaasd staan wat die jonge kinderen al begrijpen en vaak dingen weten waar u nog nooit van gehoord hebt. Dit betekent niet dat deze kinderen iets verzinnen, nee dit betekent dat deze kinderen een ANDER bewustzijn hebben, waar wij nog veel van kunnen leren. Ouders zoek op Internet over deze NTK als u, uw kinderen niet begrijpt, zij weten en nu mogen wij zelf ook achter die kennis komen. Groei met hen mee.

Doordat wij iemand vergeven, voelt ons innerlijke kind dit ook als een bevrijding. We kunnen ouders of anderen vergeven en dit vergeven doen we puur alleen voor ons zelf. Wij doen deze vergeving niet omdat wij iets verkeerd hebben gedaan, we doen dit om dan die emoties en energie los te maken. Als we problemen met iemand hebben, kunnen we er van onthechten, dit geeft een bevrijdend gevoel.

Laat je innerlijke kind weten: dit waren mijn levenslessen die ik nog moest leren, ik heb die lessen nu begrepen en nu wil ik die emoties ervan loslaten. Het innerlijke kind hoort dit en kan loslaten. Doe dit met gedachtekrachten ons innerlijke kind zal dit zeker horen. Zo komen we steeds beter in balans.
Neem er de tijd voor. We willen er zeker van zijn dat ons innerlijke kind dit ook hoort. Dan kunnen we eindelijk afrekenen met alle onbegrepen gevoelens.
Zeg dit dan 100 keer:

Innerlijke kind luister ik wil al het negatieve ''transformeren'' naar positief.

Door: Ans Corbee

vrijdag 30 december 2011

Over zelfwaardering en zelfverantwoordelijkheid

In de kinderjaren is men afhankelijk van de ouders op alle gebieden. Ouders worden altijd (onbewust) gezien als voorbeeld: de ouders werken, zorgen voor eten, inkomsten en betalen voor de verschillende kostenposten. Daarnaast hebben kinderen ook emotionele ondersteuning en opvoeding nodig. De ouders dragen vaak hun eigen normen en waarden over op hun kinderen, onbewust ook de kwetsbaarheden en pijnplekken (die bijv. te maken hebben met vertrouwen en vervelende ervaringen).

Er zijn veel gezinnen waarbij de vader en de moeder beiden aanwezig zijn. In de ‘ standaard ‘ gezinnen waarbij zowel de moeder als de vader aanwezig is,  is het duidelijk zichtbaar welke rollen de ouders hebben. Toch zijn er tegenwoordig ook veel één oudergezinnen.

De mannelijke energie staat voor verantwoordelijkheid nemen, praktisch en oplossend, buitenwereld gericht, actieve energie, fysieke kracht ( ‘ ik doe’)

De vrouwelijke energie staat voor het ontvangende, gevoelens, intuïtie, verzorgende en innerlijke aspect ( ‘ ik voel’)

De kind energie staat voor zorgeloos, speels, innerlijk vrij voelen om zichzelf te zijn , bewegelijk, avontuurlijk, spontaan ( “ik ben volledig aanwezig in het hier en nu”).

Deze verschillende aspecten die zichtbaar zijn in gezinnen, zijn ook zichtbaar in elk individu. Elke ziel heeft deze aspecten in zich.

Terug te komen op gezinssituaties: In de vorige blog zelfwaardering en de voorouders benoemde ik dat veel (voor) ouders nog niet in staat waren om zelfwaardering over te brengen en te leren aan hun kinderen.

In éénoudergezinnen dient de zorgende ouder zowel te werken buitenshuis, als voor de kinderen te zorgen.  Dat er op die manier een zware last op de schouders drukt van de ouder is dan meestal een logisch gevolg.
Er zijn situaties waarbij de kinderen een van de ouders nooit heeft leren kennen, als we gaan kijken naar adoptie en pleeggezinnen is dat juist een veel voorkomende situatie.

Er zijn veel situaties waardoor ouders door ruzie uit elkaar gaan, de partner kan komen te overlijden etc. In dat geval kan het kind (ondanks de goede zorgen van de ouder die er nog wel is) de verbinding met de wortels van dat andere deel missen. Een deel van hem/ haarzelf wat net zo belangrijk is om te erkennen. Om een kind op aarde te zetten zijn er twee mensen nodig, dus ook het deel wat op dat moment niet in zijn/ haar leven ‘aanwezig’ is, heeft een plaats in de ontwikkeling van het kind.

Er zijn veel ouders die de neiging hebben om de andere ‘partij’ de schuld te geven van het ongeluk wat ‘hen is overkomen’. Dat onverwerkte gevoel is iets wat kinderen heel goed kunnen voelen. Ook al wordt dit vaak niet uitgesproken naar de kinderen toe.

Door de onvrede die voelbaar is, zijn kinderen vaak geneigd om een kant te kiezen. Vaak onbewust (bijv. gezin: vader en moeder gaan met ruzie uit elkaar, kinderen blijven bij moeder wonen, moeder houdt de kinderen bij de vader weg) . Als de kinderen wat ouder worden begint het proces van heel worden, volwassen worden.  Zowel de mannelijke als de vrouwelijke eigenschappen komen volledig tot bloei.

Daarom is het ook niet zo vreemd dat kinderen in de pubertijd ‘ op zoek gaan naar zichzelf ‘.
Veel kinderen gaan in die periode vragen stellen, praten met vrienden / vriendinnen over hun situatie, vergelijken de situatie van anderen met zichzelf.

En dan komt er een moment dat de kindertijd voorbij is, en de jongvolwassene op zijn / haar eigen benen komt te staan. Vaak wordt er dan pas zichtbaar welke tekorten de persoon heeft opgelopen en waar het ego voor compensatie heeft gezorgd ( of niet;).

De Volwassen persoon is volledig verantwoordelijk voor zijn/ haar eigen leven. De huur moet betaald worden (en andere lasten), eten op de plank is ook handig en om alles te bekostigen is er een baan nodig.

Daarnaast is ieder persoon ook verantwoordelijk voor zijn/ haar innerlijk en emotionele
gezondheidstoestand. Om het leven leuk te houden is de zorg voor het innerlijke kind ook noodzakelijk en belangrijk.

In de kindertijd zijn kinderen volledig afhankelijk van goedkeuring van de ouders.  Het is in de volwassen jaren dat men zelf verantwoordelijk is voor zichzelf en een goede toekomst.

Family Tree



Bron: Sattvahealing.wordpress.com

dinsdag 13 december 2011

Zelfwaardering en de voorouders

In de voorgaande blogs omschrijf ik in het kort het proces wat veel mensen meemaken in de kindertijd: namelijk de vorming van de identiteit. Wanneer er tekorten ontstaan probeert het ego dat tekort te compenseren door de overhand te nemen.

De eerste stap naar heel worden is herkennen wat de kwetsbare punten zijn. Daarna komt het erkennen: eerlijk kijken en verantwoordelijkheid nemen voor dit onbewuste patroon. Als men dat WIL ontstaat er vanzelf ruimte om die kwetsbare plek te accepteren. Pas na acceptatie van deze oude patronen en de wil om dit te veranderen ontstaat er ruimte voor verwerking.

Als de pijn, verdriet, boosheid, teleurstelling of andere emoties daadwerkelijk zijn aangekeken en verwerkt, kan men het proces en dit oude patroon loslaten.

True beauty is shining from the inside to the outside:)
This will also happen with men!:) People are equal 2 each other:)

Zelfwaardering is iets wat veel mensen nooit hebben geleerd. Vroeger  (en nu nog steeds) wordt er gekeken wat voor opleiding men heeft gehad, hoeveel geld men verdient, in welke auto men rijdt, in wat voor huis iemand woont, wat voor gadgets iemand heeft etc.

Veel mensen leven met het idee dat ze pas ‘mens’ zijn met mooie, dure spullen, het nieuwste kapsel, het mooiste mobieltje, de bestbetaalde baan.
Zelfwaardering komt uit het hart. Als je gelukkig bent met jezelf, wie je bent, als je hebt geleerd van de lessen die je bent tegengekomen, als je persoonlijk gegroeid bent door de dingen die je hebt meegemaakt, als je zelfbewust in het leven staat, dan mag je jezelf best waarderen. Dat is iets wat veel ouders niet konden meegeven aan hun kinderen.

Als de kinderen volwassen zijn geworden, vinden ze het vaak moeilijk om dat tegen zichzelf te zeggen. Toch is dat de eerste stap voor innerlijke kracht: Jezelf erkennen en waarderen zoals je zelf bent, zonder dat je een ander nodig hebt die het tegen je zegt.

Toch staat er in het DNA , het stukje groepskarma, groepsgeweten ‘geschreven’.  De voorouders van wie we afstammen hebben bepaalde codes aan ons overgedragen. Vroeger hadden de mensen weinig vrijheid, was er nog geen internet of tv. Men voerde oorlogen tegen anders denkenden, stopten bijzondere mensen in het circus als kermisattractie enz. Het was vaak een gewoonte om als ‘kuddedieren’ te leven. Mensen die ‘out of the box’ dachten werden gevreesd, bestraft, verstoten etc.

Dit oeroude gedrag wat eigenlijk niets anders is dan beperkt denken en vaak ego gedrag, zit nog als restant energie in het DNA.

Het vraagt om reiniging. Veel mensen beseffen niet dat ze soms ook de energie meedragen van de gevolgen van de keuzes die de ouders/ voorouders in hun leven hebben gemaakt.

In de afgelopen 2 jaar ontmoette ik mensen die mij verder hebben geholpen in het begrijpen van dit onderdeel wat ook zeker belangrijk is in het leven. Het heeft mij veel wijsheid en inzichten gebracht en ik ben hem dankbaar voor de lessen die ik van hen mocht leren.

Blessed be:)

Bron: Star-people.nl & Sattvahealing.wordpress.com